Francisco van Jole

Drie politieke partijen hebben de verklaring van het 11 september comite ondertekend. De partij van Wilders, verklaard tegenstander van godsdienst- en andere vrijheden, is er een van. De ander is de Partij voor of van de Dieren. Die laatste partij kwam in het parlement nadat een dierenactivist een politiek tegenstander had vermoord. Opvallend want na 11 september ronkten de media dat er als gevolg van het terreurgeweld juist een moslimpartij in Nederland zou komen. Dat gebeurde niet.
Zoals er zoveel niet gebeurd is sinds 11 september. Er zijn, afgezien van een tweede politieke moord, geen terreuraanslagen in Nederland gepleegd. Er zijn geen rellen uitgebroken, de armere buurten zijn niet gaan branden. Bin Laden prijkt niet op t-shirts. Nederlandse jongeren zijn niet massaal afgereisd naar Irak of Afghanistan om tegen de Amerikanen te vechten.
En dat doet de vraag rijzen: zouden de mensen die dat allemaal voorspelden, het erg vinden dat het niet gebeurd is?
Gisteren las ik een opiniestuk in de Volkskrant van Eddy Terstall, een van de voormannen van het 11 september comite. Hij schreef dat hij wilde dat mensen in Nederland in protest zouden komen tegen de islamitische misstanden, tegen de terreur, net zoals mensen dat doen in Baskenland of Noord-Ierland.
En daar zit precies het verschil. Nederland is geen Noord-Ierland, noch Baskenland. Er is hier geen dodelijke terreur. En dat heeft een reden. Wij doen dat niet, wij lossen verschillen anders op. Nederland heeft Friesland, een gebied dat historisch gezien makkelijk een Baskenland of Ulster had kunnen worden maar integendeel internationaal een schoolvoorbeeld is geworden van hoe je met verschillende identiteiten binnnen een land moet omgaan. Dat wil het comite niet weten. Het comite gelooft in de clash niet in de oplossing.
Terstall en de zijnen zijn vervuld van hun eigen revolutie: Het kwaad moet bestreden worden. Ze doen een beetje denken aan linkse activisten die hopen dat het kapitalisme zijn ware gezicht laat zien zodat de revolutie kan uitbreken. Dus provoceren ze en provoceren ze om dat ware gezicht uit de tent te lokken. Van de rellen bij de G8 tot in de bergen van Colombia.
En ze willen maar niet accepteren dat het ware gezicht van het kapitalisme niet bestaat.
Vorig jaar werd de herdenking van 11 september in de media beheerst door gekken en dwazen die achter de film Loose Change aanliepen. Dat was de senstatie van het moment: de Amerikanen hadden de aanslagen zelf gepleegd. Nu is de herdenking in handen gevallen van hitsers als Wilders of Wim Couwenberg, een nationalist die al zo lang ik kranten kan lezen niets van buitenlanders of moslims moet hebben.
Misschien moeten we volgend jaar gewoon eens aan de onschuldige slachtoffers van 11 september denken. Met name die in Irak en Afghanistan.
CC-foto: LarimdaME