Francisco van Jole

In de documentaire Bloody Cartoons is te zien hoe moeilijk het was om de Deense cartoonrellen op gang te krijgen. Een paar Deense islam-types reizen af naar het Midden Oosten om daar de verontwaardiging op te stoken. Omdat dat aanvankelijk niet lukt voegen ze aan de oorspronkelijke serie een paar ‘schokkende’ beelden toe. Bijvoorbeeld een onschuldige foto van een Fransman die een carnavalsmasker met varkenssnuit draagt. De islam-types maken hun moslimbroeders wijs dat de feestvierder de profeet Mohammed moet voorstellen.
In Iran zien we een groepje mensen demonstreren bij de Deense ambassade. Documentairemaker Karsten Kjaer zoekt de grootste raddraaier thuis op. Het blijkt een nogal simpele bejaarde vent die beroepsdemonstrant is en eigenlijk geen flauw idee heeft waar de kwestie om draait.
De documentaire is bedoeld om op te komen voor de vrijheid van meningsuiting maar laat bedoeld of onbedoeld zien dat de tegenstanders van vrije meningsuiting het ook niet makkelijk hebben. De documentaire is hier te zien.
Wilders herhaalde dat trucje van die Deense fundi’s. Hij pakte de Koran en voegde daar allemaal beelden aan toe om zoveel mogelijk verontwaardiging op te wekken. Dat mislukte.
Na het in Nederland en verder ook wereldwijd floppen van Fitna gaat Wilders nu op toernee in het buitenland. Het is een poging om net als de Deense islamfundi’s alsnog een internationale rel los te maken. Hij bezoekt onder meer Israël, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk.
In Spits wordt nog eens duidelijk gemaakt hoe de politicus zijn theoretische pleidooi voor vrijheid combineert met een praktische afkeer van tolerantie.
Laat een documentairemaker meereizen om te zien hoe ver Wilders gaat om zijn onheilsprofetieën uit te laten komen. Liefst een beetje kritische om te testen hoeveel Wilders eigenlijk zelf van de vrije meningsuiting houdt.
CC foto: Bicyclemark