De klok stond op 7:48 in de ondergrondse fietsenstalling. Over twee minuten vertrok mijn trein van een perron helemaal aan de achterkant van het immense CS. Ik dacht aan Dafne Schippers. Zij zou die afstand met gemak halen. Ik stormde naar de trap, recht op de glazen schuifdeuren af. Die gaan altijd automatisch opzij, zoals… Lees verderWeigerende schuifdeuren