Marianne & Leonard: Words of Love, de mythe van de muze

Dit is een docu over een van de beroemdste romantische liefdes, die verveeuwigd is in de song So Long Marianne

Now so long, Marianne
It’s time that we began to laugh
And cry and cry and laugh about it all again

Een ode aan een liefde die voorbij is maar nooit wil doven. Al in het begin vertelt Marianne dat de eigenlijke tekst luidde Come on, Marianne en dat het helemaal geen afscheidslied was. Alsof je er achter komt dat De Nachtwacht eigenlijk het plaatselijke bakkersgilde toont.

Ik zie mezelf niet graag als fan maar als ik van iemand fan ben, dan toch wel van Leonard Cohen. Ik beluister m al sinds mn vroege tienerjaren, heb al z’n albums, dichtbundels, boeken, bekeek documentaires en zag hem drie keer optreden, twee keer in Amsterdam, een keer in Rotterdam. Zijn muziek is, hoezeer ik dat begrip ook haat, de soundtrack van mijn leven, als daar een soundtrack van zou bestaan.

Maar tijdens het kijken van Marianne & Leonard: Words of Love stond ik twee keer op het punt de zaal te verlaten. Wat een oninteressante docu. De film die de relatie tussen Leonard Cohen en de Zweedse Marianne Ihlen, een van zijn grote liefdes, portretteert ontspoort meteen al aan het begin. De maker Nick Broomfield, vertelt dat hij als 20-jarige ook enige tijd verbleef op het Griekse eiland Hydra, een kunstenaarskolonie waar de twee hoofdpersonen elkaar ontmoeten en waar Marianne haar minnaar Leonard er toe zette liedjes te gaan schrijven omdat hij met zijn – bekroonde – poëzie en literatuur geen moer verdiende. Broomfield zegt in het begin dat hij een kortstondige relatie heeft gehad met Marianne. De verklaring was vast niet zo bedoeld maar klonk goedkoop, indiscreet, schmutzig. Het maakt wel meteen duidelijk dat Broomfield een fanboy is. De docu ontstijgt dat niveau nooit.

Wat volgt is een aaneenrijging van anekdotes in lelijk gefilmde interviews, afgewisseld met archiefbeelden. Een portret van een leven dat draait om seks en drugs. Natuurlijk, dat was Cohen maar dat is niet waarom hij interessant is. Aan die vraag komt Broomfield nooit toe.

Uiteindelijk ben ik blij dat ik ben blijven zitten want de film sluit af met wat misschien wel de mooiste liefdesscene uit de geschiedenis is, al is die liefde dan nog even ongrijpbaar als in al de liedjes en gedichten van Leonard Cohen.

Dat is misschien wel de verdienste van Marianne & Leonard: Words of Love, dat ook deze docu het mysterie van de liefde niet ontrafelt.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.