Spring naar inhoud

Vrouwen die alles slikken

Er bestaat echt zoiets als de stem van de onderdrukte vrouw. Mijn moeder kon die soms laten klinken, mijn tantes ook. Ik hoor het geluid nog wel eens op straat in het voorbijgaan: een plots hoge stem die praat als een kind. Letterlijk klein gemaakt. Meestal wordt de stem opgezet als de vrouw in kwestie positief in de belangstelling staat, zich opgelaten voelt door alle aandacht, over het feit dat ze gezien wordt. Het zijn vrouwen die zichzelf tot kind reduceren omdat ze niet gewend zijn serieus genomen te worden. Ze moeten zogezegd altijd alles slikken.

Swallow gaat over zo’n onderdrukte vrouw die dat letterlijk neemt en van de ene op de andere dag voorwerpen begint in te slikken. Allerlei voorwerpen, het eerste is een glazen kraal, al snel volgt een batterij en allemaal andere zaken waarvan je niet moet denken dat ze je slokdarm passeren.

Anders dan voor de hand ligt is Swallow geen gore film. Integendeel, de film is zo mooi gestileerd dat het een lust voor het oog is. Lange tijd had ik het idee dat ik naar een Scandinavische film zat te kijken. Ook al vanwege de onderhuidse spanning die vanaf het eerste begin zit in dit portret van wat een perfect leven zou moeten zijn. Swallow is ook een thriller.

Hunter Conrad, schitterend gespeeld door Haley Bennett, heeft een relatie met de zoon van een succesvolle zakenman. Ze wonen afgelegen in een perfecte, moderne villa waar ze haar dagen doorbrengt met niets doen, in de gaten gehouden door haar dominante schoonouders die weggelopen lijken uit Rosemary’s Baby. Dan wordt ze zwanger en begint ze voorwerpen te eten, een stoornis die bekend staat als pica.

Wat eerst nog louter komisch lijkt, begint steeds ernstiger vormen aan te nemen. En langzamerhand wordt voor de kijker duidelijk wat er aan de hand is. Niemand is echt geïnteresseerd in Hunter. De vrouw is louter een object, een voorwerp dat geconsumeerd wordt. Naarmate de film vordert wordt duidelijk welk een groot drama er achter schuilt.

Zoals ik meende dat Swallow een Scandinavische film was maar Amerikaans bleek, zo dacht ik ook dat de film was gemaakt door een vrouw. Maar de onmiskenbaar feministische film is het debuut van regisseur Carlo Mirabella-Davis. Het verhaal is geïnspireerd door het leven van zijn grootmoeder, vertelde hij aan Het Parool. Het patriarchaat dat haar letterlijk gek maakte, is nog niet verdwenen, wil hij duidelijk maken. Eat that.

Check Film.nl om te zien waar je Swallow kunt bekijken.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: