Délicieux is een film die gemaakt lijkt in opdracht van de Franse horecabond. Het is een ode aan misschien wel de belangrijkste bijdrage van de Fransen aan de Westerse beschaving na mensenrechten: de eetcultuur. Délicieux suggereert zelfs een samenhang daartussen. Het verhaal maakt de kijker duidelijk dat het restaurant een Franse uitvinding is, bedacht uit protest tegen de standenmaatschappij. Dat is geen onzin maar rond dat gegeven is een verhaal verzonnen dat wel erg vrij met de geschiedenis omspringt.
Die vrije interpretatie kun je de makers vergeven maar de versimpeling van het verhaal leidt niet tot een verbetering. Integendeel. Zowel de draad van de vertelling als de cinematografie zijn plichtmatig en weinig creatief. En de acteurs hebben vast ook wel eens interessantere rollen gespeeld.
Als de film een gerecht zou zijn dan doet die nog het meest denken aan een stoommaaltijd van de supermarkt: een prima oplossing als je echt niets anders voorhanden hebt maar niks om je vingers bij af te likken. Wat dat betreft is het wel cynisch dat een Franse film over restaurants zo weinig smaak heeft.