Maand: juli 2022

De Camino, wandelen vanaf de bank

Sinds ik wandel geniet ik van boeken over wandelen. Ergens in me doolt altijd een scène uit het legendarische reisboek In Patagonia van Bruce Chatwin waarin hij beschrijft hoe hij in de Andes een condor ontmoet. Het ontzag voor de natuur maar ook twee vrijheden die elkaar tegen het lijf lopen. De schrijver die vrijheid zoekt en de vogel die het is. Dichtbij maar tegelijk onbereikbaar. Ik kan het gevoel dat het destijds bij me opriep niet onder woorden brengen maar ik ervaar het vele jaren later nog wel bij het wandelen. Een loper’s high, zeg maar. En zoals bij … Lees verder

Thriller Las Consecuensias roept moordlust op

Las Consecuensias opent met een spectaculaire onderwaterscene die net iets te lang duurt. We zien twee duikers in een rampzalige situatie terechtkomen terwijl ze niet kunnen communiceren. Die huiveringwekkende ervaring blijkt de blauwdruk voor de rest het verhaal: trauma’s waar niet over gepraat wordt en scenes die allemaal te lang duren maar met mooie beelden. Na afloop vroeg ik me serieus af wat de maker nu eigenlijk wilde zeggen. En dat bedoel ik niet als compliment.

Ik wil over het plot niets verklappen omdat de film nu eenmaal een thriller wil zijn, ook al is het mysterie zo doorzichtig verpakt … Lees verder

Robinson Crusoe is nog steeds actueel maar anders dan je denkt

Tobago, het eiland dat naar verluidt model stond voor het boek

Sommige ontembare verlangens zijn tegelijkertijd de grootste verschrikkingen. De hemel is er bijvoorbeeld zo een wat mij betreft. Het klinkt in eerste instantie als een geweldige bestemming maar als je er over nadenkt is het een eeuwigdurende zaligheid waar niet uit te ontsnappen valt. Dat lijkt me de hel. Voor velen is het niettemin kennelijk iets om naar toe te leven. Ze passen hun gedrag aan en houden zich aan de merkwaardigste regels, in de hoop in aanmerking te komen voor een ticket.

Een ander afschrikwekkend verlangen is wat … Lees verder

Dekolonisatie: schenk het Rietveld-paviljoen op de Biënnale aan Indonesië

In het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië is een wonderlijke tentoonstelling te zien die de grote vraagstukken van feminisme en imperialisme openbaart aan de hand van een kleine geschiedenis. Het is voor het eerst in de zes of zeven keer dat ik de Biënnale bezocht dat ik geraakt ben door wat er in het Rietveld paviljoen te zien is. Het is ook voor het eerst dat het geen Nederlandse tentoonstelling is.

In de tuin – Giardini – waar de Biënnale al sinds mensenheugenis gehouden wordt hebben alle imperialistische grootmachten uit de 19e en vroege 20e eeuw die indertijd … Lees verder

Vrouwen veroveren Venetië

De Biënnale van Venetië, de oudste en belangrijkste tentoonstelling ter wereld van hedendaagse kunst, telt voor het eerst sinds de oprichting in 1895 meer vrouwelijke dan mannelijke kunstenaars. Een mijlpaal zou je zeggen, maar dat klinkt meteen weer zo mannelijk. Het is meer een verzuchting: eindelijk.

Op de eerste dag bezocht ik de hoofdtentoonstelling in de Arsenale, een gigantisch historisch complex met tientallen zalen. Meteen zag ik ook het effect. Er zijn duidelijk meer vrouwelijke dan mannelijke bezoekers, ik schat een verhouding van minstens 60-40. Dat roept een vraag op: is het verschil toegenomen omdat er nu meer vrouwen komen … Lees verder