'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
“Ik kom uit Italië”, zegt ze. Ik schrik. In de verder verlaten wachtruimte waar we ons bevinden staat een koffieautomaat die cappuccino en espresso belooft, zoals een reisbureau gelukkige herinneringen aansmeert: je weet dat het blauwe zwembad in werkelijkheid veel kleiner is en waarschijnlijk grenst aan een bouwplaats. Dit apparaat levert natuurlijk cappuccino noch espresso…. Lees verderRotterdam, Venetië
In het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië is een wonderlijke tentoonstelling te zien die de grote vraagstukken van feminisme en imperialisme openbaart aan de hand van een kleine geschiedenis. Het is voor het eerst in de zes of zeven keer dat ik de Biënnale bezocht dat ik geraakt ben door wat er in… Lees verderDekolonisatie: schenk het Rietveld-paviljoen op de Biënnale aan Indonesië
De Biënnale van Venetië, de oudste en belangrijkste tentoonstelling ter wereld van hedendaagse kunst, telt voor het eerst sinds de oprichting in 1895 meer vrouwelijke dan mannelijke kunstenaars. Een mijlpaal zou je zeggen, maar dat klinkt meteen weer zo mannelijk. Het is meer een verzuchting: eindelijk. Op de eerste dag bezocht ik de hoofdtentoonstelling in… Lees verderVrouwen veroveren Venetië
De verhalen over Venetië gaan altijd over de tsunami aan toeristen. Die verstikken het centrum. Of de geschiedenis. Er is immers geen stad waar de tijd zo heeft stilgestaan. Of over dat de stad dreigt te verdrinken door de klimaatcrisis. Of het gaat over de Biënnale die me hier voor de zoveelste keer heen voert…. Lees verderHet recht op stilte