'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
In deze dagen gaat het weer vaak over de ‘joods-christelijke cultuur’, zo’n prachtig conservatief verzinsel om de eigen geschiedenis wit te wassen. Veel joden kunnen je wel uitleggen dat ze niet van die prettige associaties hebben met het christendom. Het concept ‘joods-christelijke cultuur’ wordt vooral gebruikt om zich af te zetten tegen die andere wereldreligie,… Lees verderDe zwarte heilige die niet zwart was
Er zijn mensen die van de duivel houden. Nick Cave is zo iemand. Veel gelovigen slaat dan de schrik om het hart maar dat is nergens voor nodig. Hij bedoelt er niets kwaads mee. Cave is een gelovig mens “ondanks religie, niet dankzij”. Cave, die ooit is opgeleid als kunstenaar maar wereldberoemd werd als een… Lees verderNick Cave leert je van de duivel te houden
In deze tijd van het jaar ga ik veelal naar de Matthäus Passion, het meesterwerk van Bach dat handelt over de laatste 24 uur van Jezus. Nou ja, laatste. Hij is volgens de legende natuurlijk uit zijn graf opgestaan om eeuwig verder te leven maar de Passion gaat over zijn laatste etmaal als mens, van… Lees verderEen ongemakkelijke Matthäus Passion
Terwijl ik in een uitverkochte Grote Zaal van concertgebouw De Doelen luisterde naar de Matthäus Passion werd ik getroffen door een vreemde ervaring. Ik herkende de muziek maar het leek alsof het iets totaal anders was dan ik eerder had beleefd. En dan doel ik niet op de uitvoering maar op alles wat het in… Lees verderOok gisteravond was de hemel weer niet bereikbaar
Sommige ontembare verlangens zijn tegelijkertijd de grootste verschrikkingen. De hemel is er bijvoorbeeld zo een wat mij betreft. Het klinkt in eerste instantie als een geweldige bestemming maar als je er over nadenkt is het een eeuwigdurende zaligheid waar niet uit te ontsnappen valt. Dat lijkt me de hel. Voor velen is het niettemin kennelijk… Lees verderRobinson Crusoe is nog steeds actueel maar anders dan je denkt
Benedetta, de nieuwe film van Paul Verhoeven die deze week in première ging, bevat de standaardelementen van een Nederlandse film uit de vorige eeuw: sanitaire handelingen, kotsen en slechte seks. Alleen de onsmakelijke eetscene, nog zo’n vast ingrediënt van de cultuur van de lompheid, heb ik gemist maar ik moet bekennen dat ik halverwege de… Lees verderKotsen, nare seks en weer een dildo