Hitte is een novelle over, zoals de titel al aangeeft, een hete zomer op een camping aan de Franse Atlantische kust.
Het was acht uur ’s ochtends en vanaf dat tijdstip werd de hitte in de tenten ondraaglijk. De zon beukte op het doek om ons naar buiten te jagen en ons daar pas echt te grazen te nemen. Maar de kampeerders waren blij. Ze klaagden soms wel, ze vielen om van vermoeidheid, hun huid vervelde, maar ze bleven blij en vonden de zomer nog altijd de mooiste tijd van het jaar.
Die laatste woorden. “Ze vonden de zomer nog altijd de mooiste tijd van het jaar.” Ineens deed het me realiseren dat de klimaatcrisis dat verandert. Dat de zomer de ergste tijd gaat worden.
Natuurlijk wist ik dat wel maar ineens drong er een soort besef door. Dat komt ook omdat Hitte gaat over het leven van een tienerjongen. Deze zomer moet hij voor het eerst met een meisje naar bed. Niet dat hij daar nu zo heel veel zin in heeft maar de druk is er, zowel fysiek als sociaal. Meisjes zijn tegelijkertijd ondoorgrondelijke wezens die in volwassenheid een straatlengte voorsprong hebben en waar je als schuchtere jongen geen hoogte van kunt krijgen.
Al lezende borrelden er steeds herinneringen op aan mijn eigen tienertijd, aan eindeloze zomers die van generatie op generatie worden overgedragen. Straks zijn ze door klimaatcrisis ineens weg, realiseerde ik me. Dan wordt zomer iets dat je moet zien te ontvluchten.
Hitte gaat verder helemaal niet expliciet over de klimaatcrisis, al komt er nog een overstroming in voor, maar je kunt de apathie van de hoofdpersoon er wel op betrekken. Als symbool voor de mensheid. De 17-jarige Léonard doet allemaal domme dingen en weet niet hoe hij dat patroon moet doorbreken.
De openingszin luidt: Oscar is dood omdat ik toekeek toen hij doodging, zonder een vinger uit te steken. Die zonde rust op hem en nog wel wat meer. Terwijl de hele camping plezier maakt wordt hij innerlijk verscheurd door schuldbesef, onzekerheid en onmacht. Zoals iedere tiener die balanceert op de grens van prille volwassenheid kan voelen.
Het verhaal speelt zich in iets meer dan een etmaal af maar het lijkt wel een hele zomer. Zo’n zinderende zomer waar je niet aan kunt ontsnappen. Het lijkt een jeugdherinnering maar het is je toekomst, dat besef lijkt onder het verhaal te borrelen.
Als je een boek zoekt om op een zonnige (haha!) middag uit te lezen op het strand dan is het 128 pagina’s tellende Hitte ideaal. Als je in het huidige troosteloze weer thuis op de bank het gevoel wilt krijgen dat je op een gloeiend strand ligt ook.
De nu 29-jarige Victor Jestin schreef Hitte zes jaar geleden. Het boek werd bekroond, verscheidene malen genomineerd en verscheen dit jaar in Nederlandse vertaling. Inmiddels wordt er gewerkt aan een verfilming.
Hitte is ook beschikbaar in Kobo Plus.
PS: Iedere zondagavond verstuur ik In de Week, een exclusieve. persoonlijke nieuwsbrief over wat ik de voorbije week zag, las, meemaakte en dacht. Abonneer je hier gratis. Waardeer ik zeer.