Laatst stond ik in de lift met een oude man. Ik vroeg hem hoe het ging. “Het gaat”, zei hij en na een korte stilte: “Tot het voorbij is.” Ik keek hem aan terwijl ik mijn schrik trachtte te verbergen in het diepste van mijn ogen. “Tja,” zei ik. “Dat is de enige zekerheid.”
“Zo is het.”
Het was zo’n echt mannengesprek. Stoer, zonder veel woorden en met op het oog weinig inhoud maar langs de rand van het ravijn. Veel mannen zijn verslaafd aan gevaar.
De liftdeur opende, we groetten elkaar en gingen ieder ons weegs. Maar het gesprek … Lees verder