Op 21 maart 2020 publiceerde NRC een stap-voor-stap reconstructie van hoe de corona-pandemie Nederland overviel getiteld: Het virus kwam sneller dan de overheid reageerde. Dat artikel leest als het scenario van deze film die negen jaar eerder, in 2011, door de vaak innoverende regisseur Steven Soderbergh gemaakt werd.
De film begint ijzersterk op Dag 2 van de uitbraak. Een onbezorgde, levensgenietende Amerikaanse vrouw, gespeeld door Gwyneth Paltrow, is op weg naar haar gezin in Minnesota na een zakenreis naar Hongkong. De beelden wisselen elkaar af op videocliptempo en de muziek is even opzwepend als onrustbarend. Mocht je de titel gemist hebben dan weet je alsnog dat het foute boel is. Ze wordt in korte tijd ernstig ziek. Haar echtgenoot, Matt Damon, die met al zijn burgerlijke sulligheid in zijn eentje goed de hele bevolking symboliseert, weet zich geen raad.
Dat zijn nog maar de eerste tien minuten van deze productie. Daarna buitelen de bekende filmsterren over elkaar heen, om soms even snel weer te sterven. De wereld als een wespenval.
Contagion was in 2011 geen heel sterke film. En ook nu nog niet want alles draait om de ramp en weinig om mensen. Maar wat er fascinerend of angstaanjagend aan is, is dat het steeds meer een documentaire aan het worden is. De film is destijds gemaakt in nauw overleg met wetenschappers. Veel van wat we nu doen, zit er in. “Raak je gezicht niet aan.”
Het is een Amerikaanse film en dus volgens de nationale traditie daar gevuld met een dosis wapengeweld die we hier niet kennen. Maar ik moet bekennen dat ik mijn hart vasthoud voor hoe het coronadrama zich de komende tijd in de VS gaat ontvouwen. Munitie schijnt er meer gehamsterd te worden dan toiletpapier. Hopelijk blijft dat deel – en nog veel meer – ook in de toekomst fantasie.
Via deze link kun je zien waar je de film online kunt bekijken