
Een mooie rit, belooft de titel van de film. Dat is zacht uitgedrukt. Ik moest na afloop even bijkomen. Wat een tocht. Maar voordat ik daar iets over zeg, eerst iets anders.
Une belle course haalt op Rotten Tomatoes maar liefst een score van 94 procent onder critici en 97 procent bij het publiek. Terwijl ik geneigd was de film na 10 minuten af te zetten want tamelijk fantasieloos gefilmd, rechttoe rechtaan met nogal wat clichés en effectbejag. Toch ben ik blij dat ik ben blijven kijken want de film heeft iets betoverends. Na afloop zat ik met een brok in m’n keel. Ik vermoed dat in alle bioscoopzalen gesnik klonk tijdens de aftiteling. Misschien is het gewoon een ordinaire tearjerker en ben ik daar gevoeliger voor dan ik meen.
Dany Boon speelt taxichauffeur Charles in Parijs die vanwege uitzichtloze problemen knetterchagrijnig is. Hij heeft geldproblemen en dreigt ook nog eens zijn baan kwijt te raken. Dan krijgt hij een ongebruikelijk verzoek. Of hij een oude vrouw wil ophalen in een voorstad.
De 92-jarige Madeleine Keller wordt gespeeld door Line Renaud, een befaamde actrice die zelf ook 92 is. Dat alleen al is een spektakel, want wat een vrouw. Ze moet tegen haar zin verhuizen naar een verzorgingshuis maar vraagt Charles een omweg te maken. Er is een adres uit haar jeugd dat ze nog een laatste keer wil zien. Ze vertelt hem haar herinneringen. En dan wil ze nog naar een ander adres en nog een. Zo ontvouwt zich een verbijsterend levensverhaal dat toch zo levensecht overkomt dat ik na afloop Madeleine Keller googelde omdat ik ervan overtuigd raakte dat ze echt bestaan heeft.
Dat laatste blijkt niet het geval maar in interviews vertelt Renaud dat ze veel van wat in de film zit zelf heeft meegemaakt. Dat slaat dan bijvoorbeeld op de achterstelling van vrouwen. Die waren tot in de jaren ‘60 voor de wet niet ‘handelingsbekwaam’. Getrouwde vrouwen hadden voor veel zaken, zoals het openen van een bankrekening, toestemming van hun echtgenoot nodig. Over hun eigen lichaam hadden ze ook niet veel te zeggen. Verkrachting was legaal binnen het huwelijk. Om maar een paar voorbeelden te noemen. De film is ook een ode aan de vrouwen die na de Tweede Wereldoorlog hun vrijheid bevochten.
Renaud weet het mierzoete verhaal op een overtuigende manier tot leven te brengen. De flashback scènes komen soms wat houterig over maar zijn daardoor misschien nog wel sterker. Het greep me in ieder geval aan op een manier die ik niet verwachtte. Misschien juist daarom. Veel meer wil ik er dan ook niet over zeggen.
Une belle course is via verscheidene streamingdiensten online te huur.
PS: Iedere zondagavond verstuur ik In de Week, een zeer persoonlijke nieuwsbrief over wat ik de voorbije week zag, las, meemaakte en dacht. Abonneer je hier gratis.