Francisco van Jole

Joost Zwagerman vroeg voor het literaire poptijdschrift Wah Wah meer dan honderd dichters, schrijvers, columnisten, muzikanten, filosofen en critici een stuk te schrijven over het album dat ze zouden meenemen naar een onbewoond eiland. Oftewel: wat is de beste plaat aller tijden? Mijn bijdrage begint als volgt:
De begrippen het beste en het populairste gaan nooit samen, las ik ooit in The New Yorker. En het artikel noemde meteen de uitzondering die de regel bevestigt: Gillette-scheermesjes. Die schijnen zowel de beste als de populairste te zijn. Ik weet het niet want ik gebruik Gillette niet. Ik houd het op Wilkinson Sword. Het zal wel liggen aan de behoefte anders dan de massa te zijn dat ik die keuze maak. Misschien objectief niet het beste maar dan in ieder geval anders dan anderen. Dat is voor mij vaak het beste.
Wekenlang brak ik me dan ook het hoofd over de vraag wat in mijn ogen het beste pop-album is. In die vraag liggen de twee onverenigbare begrippen besloten: best en populair. Best voor mij, best voor de mensheid? Die twee vallen zelden samen heb ik geleerd. Hoe langer ik er over dacht, hoe meer de twijfel groeide, vooral in de vorm van subvragen. Ik kan zo geweldige albums noemen, alleen draai ik ze nooit. Dus vind ik ze dan ook echt het beste of denk ik dat alleen maar om indruk te maken?
…
De rest kun je lezen in Wah-Wah 10, te koop in de boekhandel of bij bol.com