Alles over kunst en dieren, op één ding na

Een vlieg zien sterven. Wie heeft dat niet ooit aanschouwd? Zonder te beseffen dat je naar de dood kijkt. De dood van een vlieg zegt ons niets, maar voor de vlieg is die net zo reëel als onze eigen dood. 

Marguerite Duras beschouwt de ervaring in haar boek Écrire, in het Nederlands vertaald als Schrijven. Een fragment daarvan zag ik op een tentoonstelling over dieren in de kunst. Ter begeleiding was een videowerk te zien van de Schotse kunstenaar Douglas Gordon uit 1995. Een zwarte vlieg is met zijn vleugels vastgeplakt op een wit vlak en probeert zich tevergeefs … Lees verder

Op bezoek bij de dode cultheld Serge Gainsbourg

Je kent Serge Gainsbourg, ook als je nog nooit van hem gehoord hebt. In Frankrijk heeft hij de status van cult-held dan wel ongelofelijke klootzak, een combinatie die wel vaker goed samengaat. Hij was ook de minnaar van tal van beroemdheden, waaronder Brigitte Bardot en natuurlijk zijn grote liefde Jane Birkin,

Zondag stond ik in zijn slaapkamer bij het bed waarin hij 34 jaar geleden overleed aan zijn vijfde hartaanval nadat hij zijn lichaam kapot had gerookt en gezopen. Een zwarte sprei, zwarte wanden, zwarte vloerbedekking, zwarte meubels. Voor een hemel van de liefde zag het er zowel duister als … Lees verder

Zo had ik de strijd tegen racisme nooit gezien

Toen James Baldwin (1924-1987) in 1948 Parijs arriveerde merkte de jonge schrijver dat hij voor het eerst van zijn leven werd gezien als Amerikaan. Hij ontvluchtte de VS vanwege het racisme waar hij nooit meer kon zijn dan zijn huidskleur. In de Franse hoofdstad ontmoette hij zowel kunstenaars uit Afrika als uit (ex-)koloniën op andere continenten en ging er een wereld voor hem open.

Ik kwam daar achter tijdens een bezoek aan Paris Noir, een grote tentoonstelling in het Centre Pompidou over, zoals de titel al aangeeft, zwarte kunstenaars in Parijs, een verschijnsel dat – het zal je niet … Lees verder

Gemiste kunst

In Parijs bezocht ik twee tentoonstellingen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben maar in mijn hoofd gebeurde dat wel. Alleen al omdat ik ze achter elkaar zag. Het resultaat was een openbaring.

De eerste was Arte Povera in Bourse de Commerce, een tentoonstellingsruimte in het centrum van Parijs waar de miljardair Pinault zijn verzameling aan het publiek toont. De titel – arme kunst – is geen cynische grap maar de naam van een invloedrijke beweging van Italiaanse kunstenaars die een soort kale kunst wilde maken. Kunstwerken gemaakt van alledaagse materialen en die je niet kunt ophangen … Lees verder

Nu hou ik van Sylvette

Mijn hele leven ken ik dit beeld al. Het stond eerst bij het Centraal Station en werd later verplaatst naar de Westersingel, op de hoek van museum Boijmans, tegenover Arminius. Ik wist dat het van Picasso is en ik ken zelfs de naam, Sylvette, maar pas onlangs ontdekte ik bij toeval het verhaal.

Sylvette David was de laatste muse van Picasso. Ze was 19 toen ze in 1954 in Vallauris, een plaatsje aan de Cote d’Azur waar Picasso zich een paar jaar eerder gevestigd had, dagelijks zijn atelier passeerde. Ze betoverde hem met haar ranke gestalte en opvallende paardenstaart. Zonder … Lees verder