De stad als paradijs

‘Straten worden tuinen’ belooft een affiche van de stad Parijs. En verdomd het is waar. Overal zie je bloemenperken, plantenbakken, plantsoentjes. De natuur voelt zich weer zo welkom dat in de smalste spleten planten groeien. Eerder al deelde de stad gratis planten uit aan bewoners. Dat is niet alleen vanwege de gezelligheid of een liefde voor groen maar ook uit pure noodzaak om te overleven.

De klimaatcrisis kan in de stad hard gaan toeslaan met zomerse temperaturen die boven de 40 graden reiken. Groen, planten, struiken en bomen, zorgt voor een afkoeling die je op geen andere manier kunt bereiken. … Lees verder

En wéér ging de lamp stuk

Vorige maand schreef ik over hoe ik de pech had dat er een autolamp stuk ging en ik vanwege mijn enorme onhandigheid en gebrek aan zelfvertrouwen – dat zijn communicerende vaten – naar een garage moest om die te laten vervangen. Dat was een beetje merkwaardige ervaring.

Wat ik nog niet vertelde was dat drie weken later de lamp weer stuk ging. Het maakte dat ik me nog meer een kluns voelde dan voorheen. Niet alleen was ik niet in staat zelf een lamp te vervangen, ik slaagde er zelfs niet in die klus adequaat door een garage te laten … Lees verder

Onhandig zijn

De auto zei dat het dimlicht stuk was. Nou ja, het ging wat omzichtiger. Er klonk een merkwaardige piep uit het dashboard, als van een verkouden badeend, en op het display stond ‘controleer de dimlichten’. Kennelijk was de boordcomputer zelf niet helemaal zeker van z’n zaak. Wat op zich best een verontrustende gedachte is maar ik weet ook dat ik dat soort boodschappen altijd anders interpreteer dan ze bedoeld zijn. Ik kan bijvoorbeeld minutenlang nadenken over het opschrift ‘buiten dienst’ op een stadsbus. Want wees eerlijk, heb je wel eens een bus gezien die ‘binnen dienst’ deed? Waarzo dan? Rondjes … Lees verder

De wereld verbeteren is nog niet zo makkelijk

De ochtend was nog maar net begonnen. Althans voor de mensen. De vogels zongen en de zon lag onder de wolkendekens te rollebollen. Zo’n moment op de dag dat je in de stad nog flarden van stiltes kunt horen.

Ik vertrok van huis, lopend naar het Centraal Station van Rotterdam, een wandeling van een half uur. Een bewuste keuze omdat de dag verder weinig mogelijkheid tot beweging beloofde. In Hilversum moest ik uren gaan luisteren naar een Kamerdebat om daar vervolgens commentaar op te geven, daarna naar de redactie en vervolgens door naar Franse les. Half acht in de ochtend … Lees verder

Alfamannetjes en rodepeperijs

De avond voelt alsof de zomer van plan is te vertrekken maar zich nog voor een laatste keer omdraait. De terrassen zitten vol, de jassen zijn nog uit en het duister is zacht donkerblauw. We lopen al keuvelend. Ik eet een yoghurtijsje met rode pepersmaak van de befaamde De IJssalon op de Meent. Het is een merkwaardige sensatie. Ik denk onderwijl aan hoe ik ooit een ijscoman was aan het strand, 16 jaar oud, wit jasje aan en in de war van alle leuke meisjes die aan mijn kar kwamen. Ik verkocht hoorntjes met vanille ijs maar omdat er maar … Lees verder