Als het geweld alledaags wordt

Ik passeerde een populaire afhaalsnackbar in een drukke winkelstraat waar ik vaak loop. In de ruiten zaten sterren. Over de hele breedte van de gevel. Het geweld straalde als het ware nog na. Daar heeft iemand met een hamer op ingeslagen, dacht ik achteloos in het voorbijgaan. Wacht. Ik stopte en deed een paar stappen terug. Serieus? Kogelgaten? Ja, daar zaten ze. Wel een stuk of 7, 8. Er was plastic overheen geplakt, als een soort noodverband. Binnen waren mensen aan het werk, de tram reed voorbij, een buurtbewoner liet zijn hond uit. De kogelgaten waren stille getuigen maar verder … Lees verder

Ontsnapt

De avond was gevallen, meedogenloos als de herfst zelf. Het was duister, koud en nat op straat, de kleding voor overdag bleek ineens te zomers. Ik verlangde rillend naar huis en haastte me vanuit de stationshal naar een deelscooter, startte en reed weg over het Stationsplein, richting Kruisplein. Voorzichtig omdat het eigenlijk een voetgangersgebied is. Geloof ik. In gedachten oefende ik het gesprek met een boa, als die me mocht aanhouden.

Voetgangersgebied? Echt? Waar staat dat dan aangegeven? O, ik zag die geparkeerde politieauto’s staan. Wist niet dat die op een stoep staan. Erg verwarrend.

Klonk dat overtuigend genoeg? Vast … Lees verder