Op het terras met de tralies

Ik zat, ver weg van waar ik woon, op een terras bij een oud gebouw. Heel oud. Op het dak prijkte een windwijzer met 1375. Zo oud. Ik zag het omdat ik op vakantie was. Dan kijken je ogen naar andere dingen en maken je hersens andere gedachten. Ik probeerde te ontspannen.

In de dikke muur die het terras begrensde zaten ramen met tralies. Dikke tralies. Waren ze bedoeld om mensen binnen of juist buiten te houden? Het oude stadje had een vestingwal. Dus de tralies konden ooit bedoeld zijn om te voorkomen dat aanvallers naar binnen kwamen. Ik probeerde … Lees verder

Thuistoerisme

Als ik me een toerist in eigen stad wil voelen dan wandel ik over de Erasmusbrug. Daar wemelt het van de medetoeristen, naar Rotterdamse begrippen dan. Een reiziger is meestal alleen maar toeristen komen slechts voor in kuddes.

Ik wilde me toerist voelen, liep over de Erasmusbrug richting Zuid en werd meteen getrakteerd op een onverwachte bezienswaardigheid. Een luxe jacht voer langs de Wilhelminapier stroomopwaarts. Zo’n schip dat alleen maar weelde uitstraalt. Een drijvend paleis. Handig om van belastingparadijs naar belastingparadijs te varen. Het zal zich in Nederland dus ook wel thuis voelen. Waarschijnlijk is het zelfs hier gebouwd. De … Lees verder

Verplicht vrolijk worden

Op radio en televisie zijn spotjes te horen met de kreet ‘Kalfsvlees, daar wordt iedereen vrolijk van’. Het is zo’n slim vormgegeven stelling die instemming afdwingt. Want als je zegt ‘nou, ik weet wel iemand die er niet vrolijk van wordt’ dan ben je natuurlijk meteen een sfeerverpester.
‘Ja hoor, daar heb je hem weer. Kon je natuurlijk vergif op innemen. Het is weer niet goed.’

Wie wordt daar nou niet vrolijk van? Van dat kalfsvlees.

Elke keer als ik zo’n spotje hoor, moet ik aan het volgende denken.

Deze zomer logeerde ik een paar dagen in Casa La SiëstaLees verder