Rotterdam kon zich zondag weer eens overgeven aan de favoriete stadsbezigheid: borstklopperij. Omdat de gemeenteraad had zitten slapen was er zonder mankeren een vergunning afgegeven voor de Red Bull Air Race. Anders was die er waarschijnlijk niet gekomen. Niettemin riep iedereen gisteren in koor dat de race het bewijs was van de reclameleuze Rotterdam Durft. Pim Fortuyn wist het al: Geen volk is makkelijker voor de gek te houden dan Rotterdammers.
Ondertussen durft Rotterdam nog een paar andere zaken die minder aandacht kregen. De honderddertig gasten die zaten te eten in Brutus Beer toen aan de vooravond van het evenement het restaurant in de fik vloog en totaal uitbrandde bijvoorbeeld. Uit het Rotterdams Dagblad: Het gekke is volgens de eigenaar dat mensen niet weg wilden gaan. ‘Brand? Maar ik heb net besteld’, was de reactie. Kijk, dat is nog eens durf.
De volgende dag was het in hetzelfde complex aan de Boompjes met uitzicht over de Erasmusbrug weer raak. De met durf overladen Rotterdammers wisten wel hoe ze goed uitzicht konden krijgen. Het Rotterdams Dagblad: In de flats aan de Boompjes drongen tientallen mensen binnen, met kratten bier, en zij verschaften zich toegang tot het dak door met een brandblusser de deur naar het dak in te slaan. Bewoners konden daardoor een tijdlang geen gebruik maken van hun eigen lift.
Maar omdat het in beide gevallen niet ging om Marokkanen of andere minderheden wordt daar voor de rest natuurlijk niet moeilijk over gedaan. Het is gewoon durf.
De Red Bull Air race was trouwens een mooi spektakel. Al moet ik bekennen dat de acrobatiek opmerkelijk snel wende. Misschien was ik verwend door de trainingen die een avond eerder al waren gehouden. Ook de mensenmassa was al verdwenen voordat het spektakel voorbij was. Dat kwam door de regen werd er gezegd. Maar ik weet niet beter dan dat het altijd zo verloopt in deze stad: Hup gauw naar huis en weer – veilig – voor de tv gaan zitten.
Als je zo leeft wordt alles een kwestie van durven.