Ik las het boek vorig jaar en schreef daarover: “Fantasie is een probaat middel om niet gek te worden, gekte is een vorm van fantasie en in de hartstochtelijkste liefde schuilt gekte. Het heftige boek begint absurd en al lezende wordt alles normaler, of de lezer gekker.”
En attendant Bojangles is een aangrijpende liefdesgeschiedenis, niet alleen tussen twee personen maar ook die van de plaats van liefde in de wereld. De verfilming biedt minder ruimte dan het boek voor dat laatste, het zal de aard van het medium te maken hebben. Daardoor is er in de film ook meer aandacht voor de psychische toestand dan wat ik mij van het boek herinner.
Het resultaat is een romantische, hartverscheurende mix tussen Pippi Langkous en One Flew Over The Cuckoo’s Nest. Een geweldige openingsscene en verder ook van een indrukwekkende schoonheid. Al moet ik bekennen: het boek vond ik beter. Daarom geen 4 sterren.