Ze is eindelijk gearriveerd. En ze zal nooit meer weggaan. Ze is het vier meter hoge bronzen beeld van een jonge zwarte vrouw die zelfbewust voor zich uit kijkt. De handen in de zakken, met een gebalde vuist maar ook met een zachte gezichtsuitdrukking. Zoals alleen kunst dat kan, geeft de kijker er met hart en hoofd zelf een betekenis aan. Het werk van de Britse kunstenaar Thomas J. Price, die zich toelegt op enorme beelden van gewone mensen, werd bij de drukbezochte onthulling meteen omarmd. Er werd zelfs gehuild. Vrouwen van kleur voelden niet alleen herkenning maar ook erkenning: dit ben ik en ik mag er zijn.
Het beeld van een gewone Rotterdamse vrouw is ook een monument van emancipatie. Staatssecretaris Uslu verwees in haar speech naar dat andere beroemde beeld, een paar honderd meter verderop, waarvan ze de naam niet durfde noemen. Santa Claus, zei ze en dat is ook de officiële titel, maar iedereen kent het als Kabouter Buttplug. Dat beeld van Paul McCarthy werd ooit gepresenteerd als kritiek op het consumentisme maar is toch vooral een gay symbool. De conservatieven van Leefbaar Rotterdam hielden plaatsing begin deze eeuw aanvankelijk tegen maar inmiddels heeft de winkeliersvereniging de hele straat volgehangen met buttplugs als feestelijke verlichting. Niemand had dat bij plaatsing kunnen bedenken.
Weer een paar honderd meter verder staat nog een beeld van emancipatie. Monsieur Jacques van Oswald Wenkenbach werd in 1959 onthuld. Het was bedoeld als een toonbeeld van burgerlijkheid. Een pafferige heer in regenjas die met zijn hoed achter zijn rug in de hand toekijkt. De gewone man die er het zijne van denkt. Ook dat beeld werd meteen omarmd door de inwoners die zichzelf herkenden. Dat laatste is nu minder het geval omdat dat type man, in ieder geval uiterlijk, aan het uitsterven is. Het is nu voor de meeste mensen gewoon een lief, grappig beeld van een heertje.
Monsieur Jacques, Kabouter Buttplug en nu de vrouw die vast nog een naam gaat krijgen, zijn monumenten van vooruitgang.
PS: Iedere zondagavond verstuur ik In de Week, een wekelijkse nieuwsbrief over wat ik de voorbije week zag, las, meemaakte en dacht. Abonneer je hier gratis.