Waarom zit er op een pyjamajasje een borstzakje? “Wie heeft ooit het borstzakje van zijn pyjama gebruikt? Waarom naaien ze die er op?” De vraag komt uit Momenten van onverwacht geluk, een verzameling vignetten en aforismen van de Italiaanse auteur Francesco Piccolo. Het is het soort observatie waar ik jaloers op ben.
Hoe vaak heb ik zelf wel niet gedacht bij de aanblik van een pyjama ‘hé, een borstzakje’ maar nooit ‘waarom?’ Piccolo doet dat wel, en niet alleen bij pyjama’s maar met van alles en nog wat. Niet om kritisch te zijn maar omdat hij ervan geniet.
Het boek staat er vol mee. Losse opmerkingen, waarnemingen, ervaringen. Zoals deze: “Wanneer mensen hun foto’s laten zien en het ineens beseffen en zeggen: ‘En de rest is allemaal hetzelfde.’ En er dan mee stoppen.” Verdomd. Vaak meegemaakt en nooit gedacht hè? Piccolo wel. Hij is in staat van het alledaagse een bijzondere ervaring te maken. Zo’n man die niet hoeft te reizen om de wereld te leren kennen.
De korte waarnemingen worden afgewisseld met wat langere verhalen uit de persoonlijke levenssfeer.
Het is een prettig boek, vanwege de originaliteit en aangename stijl maar ook omdat veel zich in Italië afspeelt. Alles is gemakkelijk en moeiteloos. De opgetekende liefdesgeschiedenissen zijn ongecompliceerd. Het is genot en verder niet. Amoureus. Het voelde als de sfeer die ik ook uit Italiaanse films kent. Zwierig leven. Alsof ik even op vakantie was.
Zo wil ik leven, dacht ik. Francesco Piccolo. Wat een geweldige naam ook. Tot ik me realiseerde dat het gewoon Frans Klein betekent. Ineens was ik weer terug in Nederland. En het boek veranderde. Het voelde langzaam alsof je in januari in zwembroek rondloopt. Tegen het einde begon het boek me zelfs een beetje tegen te staan, nu weet ik het wel. Dat kwam ook omdat ik er verder niets in kon ontdekken. Het is een verzameling observaties en niet meer dan dat. Zodat ik ook nog steeds niet weet waarom er een borstzakje op een pyjamajasje zit.
Ik besluit dat alsnog te googelen. Dat had ik niet moeten doen. Ik moet me verzetten om niet in een draaikolk aan informatie terecht te komen. Tevergeefs natuurlijk. Klik, klik, nog een keer.
Ik weet nu ondertussen wel dat het woord pyjama uit India afkomstig is, net als de kleding zelf. Ze werden vooral gedragen door moslims en door Britse kolonialen meegenomen. Als ik het goed begrijp zijn de borstzakjes er aan toegevoegd omdat in Europa er een soort binnenshuiskleding van werd gemaakt en het op een kostuum moest lijken. Ik leerde ook waarom het borstzakje altijd links zit. Omdat de meeste mensen rechtshandig zijn. En dat de actrice Bette Davis er unisex kleding van maakte. En… en…
Het is te ver voorbij middernacht. Ik ga naar bed.
Momenten van onverwacht geluk verscheen in 2012 in Nederlandse vertaling en is ook beschikbaar in Kobo Plus.
PS: Iedere zondagavond verstuur ik In de Week, een zeer persoonlijke nieuwsbrief over wat ik de voorbije week zag, las, meemaakte en dacht. Doe net als meer dan tweeduizend andere lezers en abonneer je hier gratis.
Grappig… ik had al gelijk in je verhaal dat ik dat wilde weten waarom die pyjama’s dat hebben en pas na 15 regels kwam jij ermee… ben een beetje ongeduldig geloof ik
Ha, ik ga het boek opzoeken, dank! Bij dat voorbeeld van het tonen van foto’s zijn het volgens mij eerder degenen die ze in hun handen gedrukt krijgen die als eerste beseffen dat ze allemaal hetzelfde zijn. 🙂