Internet heeft ons eerst allemaal met elkaar verbonden en vervolgens uiteen gedreven. Dat lijkt een hyperactuele boodschap maar het is het gegeven van Medianeras (Tussenmuren), een Argentijnse film uit 2011. Een slimme comedy die zich afspeelt in Buenos Aires, maar het zou in elke grote stad kunnen zijn. Zoals het op internet ook niet meer uitmaakt waar je bent.
Martin en Mariana zijn single dertigers die beiden in hetzelfde appartementencomplex wonen maar elkaar niet kennen. Zij is architecte maar heeft nog nooit iets gebouwd en voorziet in haar levensonderhoud door etalages in te richten. Hij zit de hele dag achter zijn computer. Zij is met levenloze poppen achter winkelruiten in de weer en hij met avatars op chatkanalen.
Ondertussen klinken er bespiegelingen van de regisseur, komen er animaties voorbij en neemt de film ook in andere opzichten verrassende wendingen. Maar het gaat toch vooral over alleen zijn temidden van anderen, niet in staat tot het maken van connecties. En over relaties natuurlijk, of wat daar voor door moet gaan.
Een scène speelt zich af in een zwembad waar veel mensen druk zijn met baantjes trekken. Ze zijn samen maar moeten toch afstand houden en hun eigen ruimte opeisen. Het is een mooie metafoor voor de samenleving van nu.
Ik zou nog meer willen vertellen over de knap gemaakte film die ik woensdagavond bekeek maar ik moet eerlijk bekennen dat ik me er twee dagen later nog maar weinig van kan herinneren. Net zoals je dat hebt na een avondje scrollen. Maar dit was wel een prettigere ervaring. Ik heb gelachen, dat weet ik nog.
PS: Iedere zondagavond verstuur ik In de Week, een zeer persoonlijke nieuwsbrief over wat ik de voorbije week zag, las, meemaakte en dacht. Doe net als meer dan tweeduizend andere lezers en abonneer je hier gratis.