Van mijn tienerjaren staan de zomers me nog het helderste bij. De eeuwige buitenlucht, het samen optrekken, de seksuele verwarring, de onzekere gretigheid, de onuitroeibare verveling, de zucht naar avontuur. Het kwam allemaal naar boven toen ik Little Trouble Girls zag, een bejubelde Sloveense film over een stel tienermeiden die op een soort zomerkamp gaan in een klooster om er te repeteren voor het koor waar ze in zingen. Na afloop leerde ik dat het indrukwekkende gezang authentiek was, dat de jonge actrices werden geselecteerd op hun vocale kwaliteiten. Ik was meteen nog meer onder de indruk.
Het verhaal draait om de 16-jarige even beeldschone als kwetsbare Lucija die in haar ontwikkeling achterloopt op haar vriendinnen. Ze is nog nooit ongesteld geweest, heeft nimmer gezoend. Het uitgelachen worden ligt altijd op de loer, de groepsdruk verstikt haar aan alle kanten, een strenge katholieke moeder maakt het nog erger. In het klooster heerst bovendien het celibaat, al het andere is zonde. De alom aanwezige Heilige Maagd Maria ziet altijd alles. Ondertussen lopen er volwassen mannen rond die even fascinerend als bedreigend zijn.
Voel je de beklemming al een beetje? De camera doet er nog een schepje bovenop met close ups die veel langer duren dan je verwacht.
Maar Little Trouble Girls reikt verder dan de gebruikelijke persoonlijke ontwikkeling in een ‘coming of age’ film. Door een terloopse opmerking in de film realiseerde ik me dat vrouwen nogal eens als handelswaar worden beschouwd. Dat geldt bijvoorbeeld voor jonge vrouwen en de bruidsschat maar in zekere zin ook bij het voldoen aan de doelstellingen van het diversiteitsbeleid. Een ongelijke wereld is een scheve wereld. De film roept dat besef op. De vraag is van wie Lucija is, van zichzelf of van haar omgeving.
De bij herhaling getoonde symboliek laat geen misverstand bestaan. Beelden van schitterende bloemen die bekropen worden door bijen worden afgewisseld met die van de Heilige Maagd.
Little Trouble Girls, die deze in de bioscopen is gaan draaien en vanaf 13 augustus op Picl is te zien, is geen thriller maar wel een spannende film. Je bent toch heel de tijd bang dat het mis gaat. Het klooster waar de meiden verblijven wordt verbouwd en er lopen bouwvakkers rond. O jee. Over een puberjongen zou je denk ik niet zo’n film kunnen maken. Een jongen ‘s avonds laat alleen op straat roept niet dezelfde reactie op als een meisje. Dat ligt niet aan de kinderen maar aan de wereld. Voeg daarbij stuitend grensoverschrijdend gedrag, maar anders dan je verwacht.
Regisseuse Urska Djukic weet in haar debuutfilm knap het tienergevoel op te roepen. Ze wint er terecht de ene na de andere prijs en nominatie mee. De aarzeling op de drempel naar de duistere schatkamer van volwassenheid. De wrede eenzaamheid van het onbegrip. De spanning van een zinderende tienerzomer. En de onstuitbare hunkering naar het onbekende van seks.
Om minder afhankelijk te zijn van social media maak ik iedere zondag een nieuwsbrief met tips, ervaringen en ideeën. Interessant voor iedereen. Abonneer je nu gratis.