Dicht bij Vermeer is de documentaire die gemaakt is over de totstandkoming van de grote tentoonstelling Vermeer. Bij de openingsscène zie je ansichtkaarten van alle bekende schilderijen van de mysterieuze Delftse kunstenaar op tafel liggen. Dat zijn er ongeveer 37, want van sommige is niet duidelijk of ze wel echt van hem zijn. De conservatoren bepalen hoeveel daarvan ze naar Amsterdam kunnen krijgen. Sommige werken vallen af omdat de eigenaren hebben bepaald dat ze nooit mogen reizen. Een ander werk zal niet te zien zijn omdat het ooit werd gestolen en nooit is teruggevonden. Hoeveel Vermeers zouden er in de loop der eeuwen verdwenen zijn, opgegaan in vlammen, vernietigd?
Regisseur Suzanne Raes volgt de conservatoren als die de wereld over reizen en trachten medewerking te krijgen van andere musea en collecties. Vermeer moet de grootste tentoonstelling van zijn werken ooit worden. Dat is niet gemakkelijk want niemand leent de schilderijen graag uit. “We noemen ze bedevaartwerken. Bezoekers komen speciaal naar het museum om ze te zien,” legt een Amerikaanse conservator uit. Ze worden overgehaald met bijvoorbeeld wetenschappelijk onderzoek door experts van het Rijksmuseum. De verrassende uitkomst daarvan is een van de plots van de documentaire.
Ondertussen zie je close ups van de werken en dat is reden de voor tv gemaakte film nu in de bioscoop te gaan bekijken want op het grote scherm zie je veel beter wat er op de tentoonstelling voor je neus hangt. Al heb je in het museum natuurlijk de magie van de nabijheid, je bent dan dicht bij Vermeer. Maar goed, de tentoonstelling is volledig uitverkocht. Als je geen kaartje hebt kunnen bemachtigen is de documentaire je troost. Als het je wel is gelukt is Dicht bij Vermeer een aangename voorbereiding op wat je gaat zien.