Francisco van Jole

Tijdens de Museumnacht hield galerie Roodkapje een thema-avond onder de titel Absurdistan. Alles wat er te zien was, had te maken met de zaak Holloway. In de etalage lag een jongen die voor het lijk van Natalee Holloway speelde, verderop konden vrouwen zich op de foto laten zetten met Joran van der S. en beneden in de kelder was een Arubaanse feestavond.
Ik wist niet zo goed wat ik er van moest vinden. Goedkoop en smakeloos waren de eerste gedachten maar zoals wel vaker bij dit soort kunst is dat vaak de bedoeling. Het gaat er om dat je jezelf betrapt op je eigen gedachten.
Bij het weggaan zag ik dat er op de muur een filmpje geprojecteerd werd van Bijltjesdag. Vrouwen die in de oorlog iets hadden gehad met Duitsers werden bij de bevrijding door een wraaklustige menigte kaal geschoren. Dat kaalscheren gebeurde veelal door mensen die zich nooit verzet hadden maar hun kans grepen om zich voor te doen als helden toen het gevaar geweken was. Ze pakten degenen die zich niet konden verweren.
Ik vond die associatie ook al onsmakelijk. Wat hebben die twee onderwerpen in hemelsnaam met elkaar te maken? Ok, in de zaak Holloway zie je misschien hetzelfde principe van de eigen rechter spelende meute maar dat verband was wel ver gezocht vond ik.
Vanochtend opende het weblog Geenstijl.nl de aanval met een verzonnen open brief aan de moeder van Natalee Holoway. Die brief was louter bedoeld als aanval op mij.
Geenstijl heeft al langer een appeltje met me te schillen omdat ze me in 2004 publiekelijk uitdaagden voor een tv-debat en vervolgens afgedroogd het podium verlieten. Al bijna vier jaar proberen ze zich te revancheren.
Een extra aanleiding was dat ik vrijdag in de Leugen Regeert (zie onder) wat vraagtekens heb gesteld bij het feit dat de overheid met Geenstijl samenwerkt.
Geenstijl plaatste dus zoals gebruikelijk weer een verzonnen verhaal – (“We already asked the Van Jole asshole to remove the pictures.”) – maar een aanzienlijk deel van hun lezers beschouwt wat ze schrijven nu eenmaal als echt. Het zijn vermoedelijk types die graag geloven wat ze al dachten. Telegraaflezers heette dat vroeger, nu zijn het Geenstijl-bezoekers.
Vervolgens barstte er een vloedgolf van haat los. Allemaal mensen die niet weten wat ze lezen, die geen flauw benul hebben waar het over gaat maar die alleen maar oordelen en die graag willen laten weten hoe goed ze zelf zijn.
Ineens begreep ik de bedoeling van galerie Roodkapje en de Holloway-kunst een stuk beter.
foto: Een meisje probeert aan haar belagers te ontsnappen. Afkomstig uit het boek “Wie geschoren wordt moet stil zitten, de omgang van Nederlandse meisjes met Duitse militairen”
Monika Diederichs, Uitgeverij Boom, 2006.