'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Apples is een komedie waarvan ik niet weet waarom die zo heet, behalve dan dat de hoofdpersoon appels eet. Dat is meteen het enige normale aan de film die handelt over een mysterieuze epidemie van geheugenverlies die sinds kort is uitgebroken. Van het ene op het andere moment vergeten mensen wie ze zijn, waar ze… Lees verderApples, het leven zonder geheugen
Boiling Point is een film over een avond in een restaurant die zich in een enkele take van anderhalf uur afspeelt. Dat is net zo spectaculair als het klinkt. Je krijgt na verloop van tijd gewoon medelijden met de cameraman die ook nog eens van hot naar her beweegt door de horecazaak. De techniek heeft… Lees verderBoiling Point, een afrekening met de burn-outcultuur
Miracol is, zoals de Roemeense titel al doet vermoeden, een wonderlijke film. Een jonge vrouw glipt weg uit een klooster en gaat op weg naar een raadselachtige afspraak. Vervolgens wordt ze slachtoffer van een gruwelijke misdaad. Zo gruwelijk als ik zelden in een film meegemaakt heb. Terwijl je eigenlijk niets te zien krijgt. Dat lijkt… Lees verderMiracol, een wonderlijke thriller
Athena is een film die niet op Netflix thuishoort. Tenzij je een Imax-scherm aan de muur hebt hangen met bijbehorende geluidsinstallatie. Zo’n combinatie doet recht aan de overweldigende ervaring die deze film van Romain Gavras is. Athena is een vrijwel permanent doorlopend spektakel met een overweldigende cameravoering en opzwepende soundtrack die je het gevoel geeft… Lees verderAthena, de nachtmerrie waar extreemrechts van droomt
Influencers die zich ‘grof’ laten betalen voor positieve ‘recensies’, juice-verkopers die grossieren in sensationele leugens en schandalen omdat die veel geld opleveren, een elite die nerveus wordt en op maatregelen zint. Dat klinkt allemaal als het tijdperk van sociale media waar we doorheen scrollen maar het is het Parijs van de 19e eeuw. De film… Lees verderIllusions Perdues over de influencers van de 19e eeuw
Ik las ergens dat Bodies Bodies Bodies wil laten zien dat Gen Z jongeren geen zinvolle relaties ontwikkelen omdat ze heel de tijd met hun foons bezig zijn. Dat lijkt me een beetje oude mensen kritiek. In de film haperen die relaties inderdaad, maar dat komt meer door het script dan de permanent aanwezige foons…. Lees verderBodies bodies bodies: de panische angsten van Gen Z