Serre-moi fort, oftewel Hold Me Tight, is een aparte filmervaring waarbij het verhaal zich ontvouwt als een jigsaw puzzle. Een vrouw verlaat pardoes haar gezin en begint te zwerven. Tenminste zo lijkt het. Ze gedraagt zich ook wel erg vreemd. Stopt bijvoorbeeld haar gezicht in het ijs van een viskraam op de markt. Knuffelt volstrekte vreemden. En dan is er nog het gegeven dat scenes en situaties steeds terugkeren en dan iedere keer net iets anders zijn.
Het verhaal springt door de tijd heen en weer. Gaandeweg rijst het vermoeden van wat er aan de hand is. Hoe langer je kijkt, hoe beter je begrijpt wat je al gezien hebt. Al moet ik bekennen dat mijn hoofd bij de aftiteling nog vol vragen zat maar dat kan ook komen omdat ik stevig verkouden ben. Mijn begripsvermogen zou op dit moment al moeite gehad hebben met Bambi.
Eerst dacht ik dat ik naar de tigmiljoenste Franse relatiefilm keek maar dat bleek niet het geval. De film opent met een scene die later veelzeggend blijkt. De vrouwelijke hoofdpersoon, vertolkt door de Luxemburgse steractrice Vicky Krieps, speelt een memoryspel met polaroid foto’s. Al snel wordt ze wanhopig en gooit ze alles door elkaar. Daar gaat de film ook over, het proberen vast te houden van herinneringen die naarmate je dat hardnekkiger probeert steeds meer een eigen leven gaan leiden. Zoals het ook amper lukt om dromen na te vertellen. Is een droom überhaupt een ervaring?
Serre-moi fort is een film waar je geduld voor moet hebben, las ik achteraf in een recensie toen ik ging zoeken naar wat ik nu eigenlijk gezien had. Dat is zeker zo. Op driekwart begint het pas echt duidelijk te worden. En soms dacht ik, hup opschieten. Maar de film is zo mooi gemaakt, de beelden zo uitgekiend, dat het blijft fascineren. Het is poëzie.
Behalve het feit dat ik niets over het verhaal kan vertellen zonder je kijkervaring te beschadigen, is er nog een ander probleem. De film is in Nederland nergens te zien. Hij werd dit jaar alleen vertoond op het IFFR dat vanwege de pandemie virtueel plaatsvond. Geen idee of de film ooit nog hier beschikbaar komt, het is misschien te veel een buitencategorie. Ik keek via een buitenlandse streamingdienst.
Het zou eigenlijk wel goed bij de film zelf passen als je hem nooit kunt zien. Dus ik twijfelde of ik je dit allemaal moet vertellen. Maar ik wilde het ook niet geheim houden.
Ik vermeld deze posting niet op social media maar wel in mijn nieuwsbrief die iedere zondagavond verschijnt. Abonneer je gratis als je niets wilt missen.