Tag: hardlopen

Ongetraind aan de start

Vanochtend liep ik, zoals bijna ieder jaar, de kwart marathon van Rotterdam. Ik geef me altijd op omdat ik dan een stok achter de deur heb om te trainen en zo te voorkomen dat ik te zwaar en unfit word. Althans dat is de bedoeling maar het werkt in de praktijk nooit. Ja, ik begin maanden daarvoor met hardlopen maar dan, meestal zo’n twee maanden voor de race, komt de klad er in. Ik denk iedere dag dat ik moet rennen maar doe dat meestal niet. Om alle bekende redenen en uitvluchten. Het regent, het gaat regenen, het heeft geregend. … Lees verder

Goede voornemens, gaan ze nu lukken?

Rond de jaarwisseling kijk ik vaak terug op wat er terecht is gekomen van mijn goede voornemens. Het is altijd een masochistische exercitie want meestal belanden al die plannen en ambities op de almaar groeiende persoonlijke vuilnisbelt. Dat is pijnlijk omdat de voornemens bedoeld zijn om datgene waarin ik naar mijn eigen gevoel tekortschiet te veranderen. Het mislukken van de voornemens is dan wat de Engelsen zo mooi noemen adding insult to injury. Niet alleen ben ik niet wie ik wil zijn, ik slaag er ook niet in dat te worden.

In 2020, het wereldrampjaar, kwam er natuurlijk helemaal … Lees verder

Toen het wild geraas was gestaakt

Op het moment dat de lockdown begon dacht ik, net als zovele anderen die verder niet direct bedreigd werden door de gevolgen, dat ik zou gaan schrijven, lezen, leren. Of in een andere volgorde. Ik begon in een ebook uitgave van Decamerone zonder er op te letten dat het boek bijna 900 pagina’s telt. Ik bedacht het begin van een geniaal plot voor een sf novelle. Ik zocht zowel een cursus Frans als Spaans uit. Ik ging op zoek naar een trainingsschema om binnen drie maanden mijn bicepsomvang te verdubbelen. Ik accepteerde een 50 km per maand hardloop challenge.

Er … Lees verder

Wat er terecht kwam van mijn goede voornemens

De truc met goede voornemens schijnt te zijn dat je ze beperkt, er niet meer dan twee of drie maakt, waar je je dan ook echt aan houdt. Natuurlijk werkt dat niet bij mij, dus ik besloot het anders te doen. Ik maakte 14 goede voornemens. Dat is al bespottelijk en omdat goede voornemens ook laten zien waar je vindt dat je in tekortschiet, ben ik misschien nog wel meer beschroomd ze te vertellen dan te onthullen hoe ik faalde. Dat laatste kan ik immers nog wel wegrationaliseren, zoals ik nu zal demonstreren.

De eerste op de rij was ‘20 … Lees verder

Nooit meer vrijheid

Rennen over het strand, op blote voeten, dat had ik ook nog nooit gedaan. Ja natuurlijk wel sprintjes, hard naar de zee rennen en dan terugdeinzen voor de eerste golf alsof er een stoplicht op rood springt. Maar verder niet. Nu rende ik kilometers.

De eerste honderden meters dacht ik aan scherpe schelpen die door mijn voetzolen zouden dringen. Ik zag de bloederige, pijnlijke resultaten al voor me. Vreemd, want ik heb een enorme hekel aan beelden van bloed en wonden. Ze doen bijna pijn. Om de een of andere reden duiken ze regelmatig op in mijn verbeelding. Terwijl je … Lees verder