'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Het onderwerp van de nieuwe theatervoorstelling van Nasrdin Dchar zit knap verborgen in de titel ‘Wat als…’ De acteur keert na vier jaar afwezigheid terug op het podium om het publiek deelgenoot te maken van wat zijn leven beheerst: angst. Donderdagavond woonde ik in het Rotterdamse Theater Zuidplein de allereerste try out bij van het… Lees verderNasrdin Dchar over waar we allemaal bang voor zijn
‘Je wordt niet als vrouw geboren maar tot vrouw gemaakt.’ Dankzij Elfie Tromp en haar indrukwekkende ode aan Adèle snap ik die uitspraak nu.
Dit stuk wordt vrees ik onbegrijpelijk. Ik schrijf het voornamelijk voor mezelf. Je kunt ook alleen de laatste alinea lezen, net voor de PS, daar gaat het om. De wereld is verslaafd aan snackdenken. Of dat echt zo is weet ik niet maar het klinkt lekker en daardoor heb ik nu even je aandacht. Daar… Lees verderNiks meer over Nergens Anders
Parijzenaars denken altijd dat ze alles beter kunnen dan de rest van de wereld. Zelfs de Olympische Spelen. Daarmee opent Julie Collas, een bedrijfsjurist die stand up comedian werd, haar Engelstalige show Oh my god, she’s Parisian. Ik moest lachen, net als iedereen in het tot op de laatste centimeter gevulde piepkleine zaaltje in het… Lees verderZo erg is Parijs
Sommige citaten ken ik al mijn hele leven zonder enig idee te hebben waar ze vandaan komen. De hel, dat zijn de anderen, van Jean-Paul Sartre, is er zo een. L’enfer, c’est les autres. Ik weet alleen van de discussie of de vertaling niet zou moeten luiden ‘de hel, dat is de anderen’. Zonder enig… Lees verderDe hel, dat ben ik
Een man stormt het podium op en danst op luide Iraanse hardcore dansmuziek. Zijn lijf beweegt soepel, hij danst met flair, zijn gezicht straalt en met zijn armen zwaait hij alsof hij de zaal wil optillen. Dat lukt hem ook. Het publiek gaat ritmisch klappen. Er ontstaat een feeststemming. Plots vloeit de muziek over in… Lees verderZo hoor je het eens van een ander