Spring naar inhoud

1

Je moet niet altijd alles willen weten
De tweede kop koffie

Ik neem nog een kop koffie. Dat klinkt alsof ik er al 14 op heb maar het is de tweede vandaag. Toch twijfelde ik voordat ik de knop van de zelfzettende machine indrukte want het is vijf over twaalf en iets in me zegt me dat je ‘s middags geen koffie moet drinken. Dat je dan verkeerd bezig bent. Ik heb geen idee waarom ik dat denk. Ik zou nu kunnen gaan graven of het iets is dat ik ooit ergens heb gelezen. Want dingen die ik lees neem ik verbluffend snel over.

Water is inderdaad lekkerder met een beetje citroen, zei C. vanochtend, als reactie op mijn advies van een paar dagen terug. Godzijdank gaat niet alles snel in deze tijd.

Ja, en je valt er vanaf.

Hoe werkt dat dan?

Geen idee, dat heb ik ooit ergens gelezen. Vast op een onbetrouwbare site. Supermodellen doen het om slank te blijven.

Goh, dat jij weet wat supermodellen doen.

Ik stond er zelf ook van te kijken nu ik dat zo hoorde. En toen dacht ik aan instagram, waar door citroenwater eeuwig slank blijvende supermodellen ronddobberen als kroos in een sloot. Verslavend mooi, maar je ziet nooit meer de diepte.

Ik wil er mee stoppen, zeg ik iedere keer als ik de app afsluit. Dat is gemiddeld 17 keer per dag. Ik heb ergens gelezen dat het slecht voor je is maar dat heeft gek genoeg dan weer net zo weinig effect als de waarschuwingen op pakjes voor rokers. Ik zou eens moeten opzoeken hoe dat komt.

Instagram is de eerste app die aantoont dat je van schoonheid depressief kan worden. Die ons collectief opzadelt met het Stendhal-syndroom. Ik zou nu kunnen uitleggen wat dat is maar Google kan dat vast beter. Google kan alles beter.

Ik dacht ooit dat Google verlossing zou bieden omdat je nooit meer iets hoeft te onthouden, nu ben ik bang dat ik alles vergeet. Dat mijn hersens verpulveren. Om dat te bestrijden heb ik een abonnement genomen op de New York Times. Niet om de artikelen te lezen maar voor de kruiswoordpuzzel. De dagelijkse mini-puzzel met een stuk of tien woorden. Ik heb ooit ergens gelezen dat je daar de mentale aftakeling mee kunt bestrijden. Iedere ochtend als ik wakker word, los ik die als eerste op. Mijn doel is dat binnen 90 seconden te doen. Dat lukt me ongeveer anderhalf keer per week. M’n record is net onder de minuut. Ik dacht dat het goed was tot Google me op mensen wees die er 14 seconden over doen. Een mens moet ook niet alles willen weten, dat is geloof ik het adagium van deze tijd.

De tweede kop koffie dronk ik niet helemaal op want die werd koud omdat ik dit begon op te schrijven. Dat deed ik omdat ik ooit ergens las dat je ingevingen meteen moet noteren. Natuurlijk weet ik niet meer waar ik dat las. Een Google voor mn eigen hoofd, dat is wat ik nodig heb.