Tag: Rotterdam

Ongelijke tanden

“Ik vraag me af, wie heeft de mond uit het lichaam gehaald?” Ja, dat vroeg ik me nu ineens ook af. En iedereen in het publiek vermoed ik. We luisterden naar Didi Landman, een indrukwekkende vrouw die in Rotterdam straattandarts is. Het wil zeggen dat ze mensen helpt voor wie de tandzorg onbereikbaar is. Daklozen bijvoorbeeld. Die lopen rond met rottende tanden, ontstoken monden, helse pijnen. Niemand die hen helpt. Behalve Didi en enkele collega’s, een halve dag per week.

Didi kwam tot haar verzuchting toen ze uitlegde hoe absurd het is dat de tandzorg niet meer in het basispakket … Lees verder

Een onvergetelijke avond met Amanda Gorman

Protestborden zijn vaak poëzie. Zo had ik het nooit eerder bekeken maar de Amerikaanse dichteres Amanda Gorman wees er donderdag op, bij de vooropening van het Veerhuis in Rotterdam. Ze wijdde de nieuwe literaire ontmoetingsplek op een even gepaste als ambitieuze wijze in. In dit huis kunnen reuzen geboren worden.

Gorman werd wereldberoemd door het krachtige gedicht The Hill We Climb dat ze voordroeg bij de inauguratie van president Joe Biden in 2017. Ze is een poëtische rockster, uitermate innemend en vooral waar we in Nederland zo van houden ‘gewoon’ in al haar schittering. In een zeer intieme sfeer temidden … Lees verder

De Dolle Mina’s zijn terug. En hoe!

Eerder dit jaar kreeg ik van een feministische vriendin een fel begeerd startbewijs voor de marathon van Rotterdam (de 1/4e) op voorwaarde dat ik op mijn shirt ook een plakkaat zou spelden met de tekst ‘Vrouwen willen vóóruit, niet terug!’

“Dat is van de Dolle Mina’s”, zei ze.

Ik trok mijn innerlijke wenkbrauwen op en keek haar vragend aan. “De Dolle Mina’s, die ken je toch wel? Ze zijn terug. We gaan weer actievoeren!” klonk het, opvallend strijdvaardig.

Natuurlijk ging ik akkoord, alleen al vanwege het startnummer maar ook omdat ik me mezelf mijn hele volwassen leven al als feminist … Lees verder

Rotterdams

Het was in de tijd dat Rotterdam nog een rauwe stad was, waarin de straten na 18 uur verlaten waren en als de duisternis viel het ook in alle andere opzichten duister werd. Ik was jong, woonde op een kamer, kende niemand in de stad en gezien mijn beperkte sociale vaardigheden zou daar ook niet snel verandering in komen.

Dus toog ik naar bijeenkomsten waar veel mensen waren. ‘Onder de mensen begeven’ zogezegd. Meestal zonder een woord met iemand te wisselen. Zo belandde ik op een avond in literair café De Overheid op de Nieuwe Binnenweg, een pijpenla net om … Lees verder

Door dit verhaal word je een bomenknuffelaar

In Rotterdam werden deze week zes gigantische bomen verplaatst. Platanen die altijd naast het Centraal Station stonden, daar waar de taxi’s wachten. Er is door de Bomenridders een jarenlange juridische strijd gevoerd om de bomen te behouden maar uiteindelijk won toch weer de projectontwikkelaar, die op de vrijgemaakte plek een hoge woontoren gaat bouwen met de naam Tree House. Ik verzin dit niet.

De platanen staan nu in IJsselmonde, op Rotterdam-Zuid. “Dat denken wij niet,” verklaarde de bomendeskundige toen de verslaggever van het AD vroeg of de bomen zich niet eenzaam zouden voelen op de nieuwe plek. Hun wortels … Lees verder