Tag: wandelen

De tocht der tochten

Ik schreef al eerder dat ik me maanden geleden in een vlaag van lichte verstandsverbijstering had opgegeven voor de ‘tocht der tochten’, dat wil zeggen de 11strandentocht. Ik beken dat ik me pas veel later realiseerde dat de naam een verwijzing is naar de Elfstedentocht. Anders had ik me nooit opgegeven. Ik presteer wel graag maar ik heb zoals bekend een onmetelijke afkeer van overdrijven.

Zaterdag was het zover. Het regende. De weerapps, van Buienradar tot die van de iPhone, voorspelden dat het snel droog zou worden. Inmiddels heb ik proefondervindelijk vastgesteld dat weerapps net zo betrouwbaar zijn als … Lees verder

Waar heb ik me nu weer voor opgegeven?

De regen slaat woest tegen de ruiten. De bomen in de straat lijken te headbangen, zo hard waait het. Het is maandag, de herfst is in alle hevigheid losgebarsten. Ik kijk naar het weerbericht voor de komende dagen, met name zaterdag. Het ziet er niet goed uit. Dit kan wel eens de hel worden.

Weken eerder. De zon scheen en de luie zomer rekte zich nog wat langer uit toen op mijn scherm een plaatje verscheen: De tocht der tochten. Mijn pupillen vernauwden zich meteen, als van een kater die een muis ziet. Tocht der tochten, dat klinkt als … Lees verder

Lekker makkelijk zo’n app

Op social media kreeg ik een boekje met wandelroutes aangeboden van Natuurmonumenten. Gratis, dus dat bestelde ik meteen, ook al was het digitaal. Ik bladerde er doorheen en zag een route van 15 kilometer bij Valkenburg, de Genhoes wandeling. Valkenburg. Daar ben ik sinds mijn kindertijd niet meer geweest. Ik herinnerde me een spannende kabelbaan, indrukwekkende grotten en hoge bergen. Les 1: ga nooit af op je jeugdherinneringen.

Het was druk in Valkenburg. Op de parkeerplaats dreigde een handgemeen tussen mensen die op een leeg parkeervak stonden om dat voor een naderende auto vrij te houden en een opdringerige bestuurder … Lees verder

Rampjaren

Vanwege mijn voornemen om iedere maand een wandeling te maken van meer dan 15 kilometer, ging ik zaterdagochtend op pad. Warme jas aan, wandelschoenen, verrekijker mee, proviand, water. Ik was voorbereid en voelde me eerlijk gezegd heel wat, onderdeel van de wandelelite die je onderweg op de stille paden herkent aan het afgemeten knikje ter begroeting in plaats van een enthousiast ‘hallo’.

Ik liep naar het metrostation om naar Breukelen, startpunt van de route, te reizen met dat speciale gevoel van lichte zelftrots dat ik als wandelaar vaker heb omdat je toch de uitdaging en ontbering opzoekt. Terwijl ik in … Lees verder

Al lopend belandde ik in de Middeleeuwen

Wie wandelt komt nog eens wat te weten. Zondag zocht ik een wandeling dicht bij huis die me toch onbekend zou zijn. Google adviseerde de Commandeursroute bij Maasland, door de polder. Zo’n 9 kilometer lang en op een kwartiertje rijden. Helemaal onbekend bleek het pad bij nader inzien niet. Bij aankomst in Maasland was er meteen een moment van herkenning. Hier was ik wel eens eerder geweest. De GR 5, de eerste etappe van de wandelroute van Hoek van Holland naar Nice in Frankrijk, voert door het dorp en heb ik wel eens gelopen.

Maar er was wel iets anders … Lees verder