Ljoedmila Pavlitsjenko is de succesvolste vrouwelijke sluipschutter die ooit geleefd heeft. In de Tweede Wereldoorlog schoot ze in dienst van het Rode Leger 309 nazi’s dood. Battle for Sebastopol gaat over het leven van deze heldin. Want dat is ze, ondanks dat het werk van een sluipschutter eigenlijk verre van heldhaftig is en ondanks het feit dat ze, verteerd door haat, haar slachtoffers graag zag lijden. Althans volgens deze film.
De Amerikaanse anti-fascistische folkzanger Woody Guthrie schreef een ode aan haar: Miss Pavlichenko.
For the three hundred Nazis
Fell by your gun
Miss Pavilichenko’s well known to fame
Russia’s your country, fighting is your game
The whole world will always love you for all time to come,
Dat nummer zit ook in de film want ze bezocht de Verenigde Staten en raakte bevriend met Eleanor Roosevelt. Het is een beetje apart onderdeel van deze propagandafilm. De Amerikanen die er in voorkomen zijn duidelijk Russen. Maar misschien geldt dat ook wel voor hoe Russen kijken naar de Russen die in Hollywood-films voorkomen. Dat is een van de fijne aspecten van het kijken naar niet-Westerse films, je leert vaak onverwacht wat over je eigen beperkingen.
Het is ook wel een feministische film, gemaakt door een man, in de zin dat Pavlitsjenko nooit onderdanig is of ondergeschikt wordt gemaakt, integendeel. Behalve dan in de rol van de militaire hiërarchie maar dat is functioneel. Battle for Sebastopol is verder een merkwaardige film, een soort zeer professioneel gemaakte actiefilm die qua vertelwijze en beeldvoering wel vijftig jaar oud lijkt. Ik schrijf dit drie dagen nadat ik de film zag en kan me er nu al amper iets van herinneren. Behalve dan dat de film me niet verveelde en dat Ljoedmila Pavlitsjenko een wereldwijf was. De film vergeet ik misschien wel maar haar nooit meer.
Check hier waar je haar kunt bekijken: Battle for Sevastopol
film.nl/film/battle-for-sevastopol