Maand: december 2022

Wat er in 2022 terechtkwam van mijn goede voornemens

“Eens zien of 2022 echt kan verrassen”, schreef ik vorig jaar toen ik de balans opmaakte van wat er terecht was gekomen van mijn goede voornemens. En? Heeft 2022 verrast? Nou, de wereld bleek wel een hoop onverwachts in petto te hebben, zoals de Russische oorlog tegen Oekraïne maar ik verraste mezelf totaal niet. Of het moet zijn dat ik verrast ben door het gebrek aan verrassing. Ik heb het gevoel dat mijn Venus Vliegenval in de vensterbank een interessanter leven leidt dan ik.

2022 is een jaar waarin ik veel voornemens realiseerde maar het gevoel van succes toch ontbreekt. … Lees verder

Twin Peaks revival

Op weg naar de zon heerste louter duisternis. Dat klinkt wat filosofisch maar het was gewoon elf uur ‘s avonds. Alles was zwart, het asfalt, het dashboard en m’n gedachten. In de omgeving staken tegen de donkere hemel de toppen af van de lang uitgedoofde vulkanen in de Auvergne. Zesduizend jaar geleden voor het laatst tot uitbarsting gekomen. En verder was ook alles uitgedoofd. Of zou het diep daaronder nog rommelen? Als een slapend monster dat op een dag weer ontwaakt?

Plots doken op de autoroute richting Clermont-Ferrand in de verte blauwe lichtjes op. Zwaailichten. Twee voertuigen, ontwaarde ik na … Lees verder

Het Dunning-Kruger effect is precies wat ik zocht

Al denk ik altijd dat ik alles weet, ik stuitte deze week op een mij tot nu onbekend verschijnsel: het Dunning-Kruger effect. Vreemd dat ik er nooit eerder over hoorde want de halve wereld wordt erdoor geplaagd. Ik kan het proberen uit te leggen maar dat heeft Wikipedia al gedaan.

“Het dunning-krugereffect is een psychologisch verschijnsel waardoor mensen die incompetent zijn in een taak hun prestaties hoger inschatten dan deze in werkelijkheid zijn. Dit zou te wijten zijn aan een cognitieve bias die erin bestaat dat ze, juist door hun incompetentie, het metacognitieve vermogen ontberen om in te zien … Lees verder

Een onbeschrijfelijk, mooi verhaal

Serre-moi fort, oftewel Hold Me Tight, is een aparte filmervaring waarbij het verhaal zich ontvouwt als een jigsaw puzzle. Een vrouw verlaat pardoes haar gezin en begint te zwerven. Tenminste zo lijkt het. Ze gedraagt zich ook wel erg vreemd. Stopt bijvoorbeeld haar gezicht in het ijs van een viskraam op de markt. Knuffelt volstrekte vreemden. En dan is er nog het gegeven dat scenes en situaties steeds terugkeren en dan iedere keer net iets anders zijn.

Het verhaal springt door de tijd heen en weer. Gaandeweg rijst het vermoeden van wat er aan de hand is. Hoe langer je … Lees verder

Ik verzin dit niet

Ergens in het begin van de voorstelling Voor Heel Even merkt Micha Wertheim op dat alle oorlogen gevoerd worden om drie dingen die niet echt bestaan maar door mensen verzonnen zijn: God, geld en grenzen. Daar gaat de show dan ook over, over onze fantasie, of liever gezegd ons voorstellingsvermogen (no pun intended). Wertheim speelt ermee en laat zien hoe we er niet aan ontkomen dat we door onze fantasie onszelf voor de gek houden.

Hij doet dat onder meer met een ogenschijnlijk simpele truc: hij voert zogenaamd een telefoongesprek met iemand. We horen alleen maar zijn kant van het … Lees verder