Ik liep de trap af, de metro in. Dat voelt in Parijs altijd als de toegang naar een andere wereld, met eindeloze gangen, winkeltjes, muzikanten, gehaaste reizigers en mensen op weg naar nergens. Het was zaterdagochtend 9 uur. Nu heerste vooral de leegte. Ik volgde nauwkeurig de bordjes voor de juiste lijn omdat ik eerder… Lees verderSamen schrijven tegen de leegte