Auteur: Francisco

Journalist

Ongegeneerd smachten in de bioscoop

Goede boeken leveren over het algemeen slechte films op en “Wuthering Heights” is wat mij betreft geen uitzondering op die ijzeren regel maar dat neemt niet weg dat ik een bijzondere bioscoopervaring had. Het begon er al mee dat er niet zoals gebruikelijk op maandagmiddag een paar bejaarden zaten in de zaal van mijn vertrouwde filmhuis maar deze gevuld was met tienermeisjes. 

Giechelend, kletsend, snackend. Het heeft geen enkele zin te proberen daar iets aan te veranderen noch om me hier aan te storen, realiseerde ik me direct, dus ik gaf me er aan over. Ik zag het als onderdeel … Lees verder

Liefde in Parijs

Ik had dit natuurlijk op Valentijnsdag willen schrijven maar toen had ik geen tijd. Of nee, het is eigenlijk beter zo. Want Valentijnsdag, zoals we die nu kennen, is een Amerikaans importproduct waarbij liefde wordt bewezen door consumptie. En dan niet door het consumeren van de liefde zelf maar door te kopen. Want Amerikanen willen altijd alles kopen, of verkopen. Van liefde, wapens tot Groenland. 

Ik weet niet hoe het met jou zit maar mijn liefde voor Amerika is wel voorbij. Tot een paar jaar terug vond ik de VS geweldig – Yes We Can! – maar sinds Trump denk … Lees verder

Het konijnenhol van Epstein

In een moment van onoplettendheid struikelde ik de mailbox van Jeffrey Epstein binnen. Digitale activisten hebben die nagebouwd aan de hand van de miljoenen documenten die door de Amerikaanse autoriteiten zijn weergegeven. Het gaat overigens om meer dan alleen mail. Je kijkt ook in z’n sms-berichten, fotoalbum en er is zelfs een audiohoek.

Ik moet je dat eigenlijk niet vertellen want de mailbox is wat je noemt een konijnenhol. Je blijft maar bladeren. Zo vervliedden de uren sneller dan je in de gaten hebt. Het is alsof je door een verlaten, ingericht huis loopt en probeert te achterhalen wat voor … Lees verder

Vermorzelde vrijheid

Ik zag maandag The Arab, een Algerijnse film die werd aangekondigd als het verhaal van het naamloze slachtoffer uit L’Étranger. Oftewel de wereldberoemde roman van Camus gezien vanuit een ander perspectief. Dacht ik. De wereldpremière pakte anders uit.

Het slachtoffer speelt amper een rol in de film die meer het verhaal van de nabestaanden vertelt en de geschiedenis van Algerije doortrekt. Een aanzienlijk deel van de film speelt in de jaren negentig, bekend als de ‘Zwarte Jaren’, als islamisten in Algerije de macht proberen te grijpen om een religieuze dictatuur te vestigen. Dat gaat gepaard met bloedige terreur en … Lees verder

Ontsnappen aan het wereldleed

We zijn nu allemaal vluchtelingen. Met ‘we’ en ‘allemaal’ bedoel ik zoals gebruikelijk mezelf en een paar mensen die ik ken. Dus als je je niet aangesproken voelt dan is dat prima. Dan hoef je me dat niet te laten weten. Ook niet in een reactie op Facebook, Bluesky of Linkedin, de plekken waar iedereen met een megafoon reageert op de hoorbare flarden van anderen. 

Ik dwaal meteen alweer af. 

Ik wilde het hebben over het mentale slakkenhuis waar ik me in terugtrek omdat de wereld te bizar aan het worden is. Mijn hele leven heb ik nagedacht, voortgeborduurd, kritiek … Lees verder