'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
De ene wil een ander maar die Ander wil die ene niet De ander wil een ander maar Die ene heeft verdriet Zo luidt het simpele, romantische refrein van een lied van Ramses Shaffy, over de pijn van dolende harten die de komische kronkelwegen van verlangen volgen. Het zou ook de synopsis kunnen zijn van… Lees verderDe een wil de ander
Ik zag Kinds of Kindness, de nieuwste film van magisch wonderkind Yorgos Lanthimos die eerder dit jaar scoorde met Poor Things, waarin Emma Stone een feministisch monster van Frankenstein speelt. Ook in deze raadselachtige film speelt ze weer een indrukwekkende rol. Net als bij alle eerdere films van Lanthimos had ik natuurlijk geen idee waar… Lees verderNiks begrepen, toch genoten
In de bios draait nu Holland Pop 1970, een docu over het legendarische festival in Kralingen. Er is een simpele truc om die film nog veel beter te beleven.
Deze week zag ik laat op de avond een vrouw langs het park rennen. Zonder dat ik er iets aan kon doen was de eerste gedachte die in me opkwam ‘o, pas toch op’. Dat heb ik eigenlijk altijd bij zo’n tafereel, zelfs al heb ik mezelf al tientallen keren toegesproken dat het een onderdrukkende… Lees verderVrouwen, mannen en dit keer geen beren
Ik had eerlijk gezegd niet goed gekeken en dacht dat 20.000 Especies de Abejas (20.000 soorten bijen) een Spaanse film over de natuur was. Dat bleek ook wel het geval, maar op een heel andere manier dan ik vermoedde. Het verhaal gaat over een kindje van acht jaar dat door iedereen wordt gezien als jongen… Lees verderJongen of meisje, dat is de vraag (niet)
Vorige maand overleed Susan Backlinie, de actrice die iedereen kent en waar niemand van heeft gehoord. Ze speelde de zwemster in de openingsscène van Jaws, de meesterlijke haaienthriller van Steven Spielberg uit 1975. Backlinie werd meteen verslonden en dat was meteen ook het einde van de rol van vrouwen in de film, op de zorgzame… Lees verderJaws in Parijs is veel beter en realistischer dan je zou denken