'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Zijn we de afgelopen decennia truttiger en bekrompener geworden? Die vraag bekroop me toen ik in het Fotomuseum de tentoonstelling Lust for Life met werk van Ed van der Elsken zag. Met ‘we’ bedoel ik natuurlijk niet mezelf of jullie maar de anderen, de ‘we’ die je kent uit zinnetjes als ‘wat denken we te… Lees verderBesmettelijke levenslust
Persoonlijke keuze van films, muziek, boeken, kunst en theater uit 2018.
We wilden naar Yentl & De Boer, een kleinkunstduo dat ik niet kende maar waarvan de toernee overal was uitverkocht, behalve in Purmerend. Dat had een teken moeten zijn dat Purmerend anders is dan andere plaatsen maar omdat ik nergens op bedacht was, viel het me niet op. Ik dacht zelfs dat ik nog nooit… Lees verderPaniek in Purmerend
Dit verhaal gaat niet over theater, al lijkt het wel zo. Maar daar kom je pas op het einde achter, zoals vaak bij theater. In Londen ging ik naar het theaterstuk Calculating Kindness, over de bizarre lotgevallen van de wetenschapper George Price. Een waargebeurd verhaal. Als chemicus was Price in de VS betrokken bij het… Lees verderHet leven als wiskundige formule
In Parijs bezocht ik Grand Palais, een tentoonstellingsgebouw dat z’n naam eer aan doet en zoals alles in de stad nu detectiepoortjes heeft tegen opblaasterroristen. Begrijpelijk maar het zorgt voor de vreemde gewaarwording dat er vijanden onder je medemensen zijn. Althans dat de mogelijkheid bestaat dat ze er zijn. Voor je het weet, vind je… Lees verderAngst en kunst in Parijs
In een van de mooiste boeken die ik de afgelopen jaren las, Kom Hier Dat Ik U Kus, schrijft Griet Op de Beeck ergens dit zinnetje: “Maar” is het ergste woord. Sindsdien let ik er op en verdomd het is waar. Maar is als de uitgestoken hand die plots wordt teruggetrokken, als het geschenk waar… Lees verderHet wrede ‘maar’