'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
In september maakte de Rotterdamse éminence grise Frans Weisglas me al nieuwsgierig naar de film maar het was nog weken wachten tot die in de bios verscheen. Vervolgens zag ik de ene na de andere enthousiaste reactie verschijnen, toch kwam het kijken er steeds niet van. Zoals het soms gaat met films die je graag… Lees verderOp de valreep
In 1883 wilde Aletta Jacobs een plek op de kandidatenlijst bij de verkiezingen. Vrouwen mochten nog niet stemmen maar in de Grondwet stond dat iedereen die een bepaald bedrag aan belasting betaalde verkiesbaar was. De arts Jacobs, de eerste vrouw die aan een Nederlandse universiteit afstudeerde, voldeed aan die eis en eiste haar recht op…. Lees verderEen moordcomedy rond MeToo
Toen het nog gewoon was om spottend te praten over zogeheten achtergestelde bevolkingsgroepen was er het begrip Johnny’s en Anita’s. Als ik me niet vergis was de term afgeleid van de film Flodder, een comedy over een disfunctioneel gezin met als vaste ingrediënten drank, seks en geldgebrek. Lachen. De Franse film Softie laat het leven… Lees verderJe zult het kind maar wezen
Er zijn films over seriemoordenaars, terrorisme, maffia, overvallers en noem alle andere vormen van criminaliteit maar niet over femicide, de moord op vrouwen omdat ze vrouw zijn in een door mannen gedomineerde wereld. Er zijn wel thrillers waarbij de monsterlijke moordenaar het heeft gemunt op jonge vrouwen maar dan richt het verhaal zich op de… Lees verderHet soort moord waar thrillers nooit over gaan
Bij de AH zag ik een aanbieding die meteen mijn hebberigheidsreflex aansprak. Een handig stoomapparaaat voor slechts 29,95. Ik keek naar de verpakking. Het apparaat zag er beter, handiger uit dan het soortgelijke stoomapparaat dat ik vorig jaar bij diezelfde AH kocht omdat het een aanbieding was. Die huishoudgadget was na drie half geslaagde pogingen… Lees verderEen comedy over de strijd tegen de ondergang
Zaterdagavond tegen middernacht, ik was net klaar met werken en wilde ter ontspanning nog een film zien. Maar geen lange. Op mijn watchlist trof ik Massacre, een korte Franse film van 27 minuten. Geen idee hoe die daar terecht was gekomen. De samenvatting meldde dat het ging over twee jonge meisjes die op een eiland… Lees verderLachen om gruwelen, hoe normaal is dat?