Wat nog steeds ‘impossible’ blijkt in de nieuwe Mission Impossible maar het niet zou moeten zijn

“Ik snap niet dat ze die nog maken,” reageerde een vriendin toen ik zei dat er een nieuwe Mission Impossible in de bioscoop draaide. Ik keek haar aan en realiseerde me plots dat ze nog een kind was toen de eerste film uitkwam. 1996, bijna dertig jaar geleden. Bizar. Ze had misschien wel gelijk. Voor… Lees verderWat nog steeds ‘impossible’ blijkt in de nieuwe Mission Impossible maar het niet zou moeten zijn

Dit kaartje bracht me tot een heel andere ontdekking

In het Parijse Musée national de l’histoire de l’immigration, waarover ik later meer zal vertellen, viel mijn oog op bovenstaand kaartje. Het toont de herkomst van genaturaliseerde vreemdelingen in Frankrijk in de 17e en 18e eeuw. Of eigenlijk viel mijn oog meer op de naam van het noordelijk deel van Nederland: Provinces Unies. De Verenigde… Lees verderDit kaartje bracht me tot een heel andere ontdekking

Is Tár een grensoverschrijdende film?

Tár duurt bijna drie uur en al die tijd is de hoofdrolspeelster, Cate Blanchett in beeld. Zij is Lydia Tár, een van de beste dirigenten ter wereld. De absolute wereldtop, zeggen bewonderaars dan die daarmee en passant meteen zichzelf als kenner kunnen presenteren. Daar gaat het vaak om in typische mannenwerelden, de grootste, beste, snelste,… Lees verderIs Tár een grensoverschrijdende film?

Babylon en de eeuwige Amerikaanse frustratie

Babylon begint overweldigend. Een olifant die overduidelijk protesteert tegen transport per vrachtwagen door de vervoerders letterlijk onder te schijten. Een jonge actrice die op een wild feest een Weinstein-achtig figuur trakteert op een golden shower. En daar tussendoor nog meer bizar spektakel. Het gaat in een razend tempo achter elkaar door totdat na een half… Lees verderBabylon en de eeuwige Amerikaanse frustratie

Till, een film over racisme die de witte daders bewust buiten beeld houdt

Till is een ongewone Amerikaanse film over racisme. Hoewel de film gaat over gruwelijke misdaden is er geen geweld in te zien. De daders blijven ook letterlijk buiten beeld. Sowieso komen er relatief weinig witte acteurs in de film voor.  Het is een soort omgekeerde ervaring. In reguliere Hollywood-films die het Amerikaanse racisme aan de… Lees verderTill, een film over racisme die de witte daders bewust buiten beeld houdt

C’mon C’mon, zeg dat wel

Een typisch Californische film die behept is met alle problemen uit die regio, waar het leven vooral om nep draait. Drama is in een xxl-portie over het verhaal gegoten: eenzaam kind, zieke vader, gemankeerde relatie tussen broer en zus, stervende demente moeder. Alleen een vermist huisdier ontbreekt. Al die elementen moeten zogezegd diep inzicht geven… Lees verderC’mon C’mon, zeg dat wel