Maand: september 2022

Niemand kan ontsnappen uit Hotel Savoy

Het boek uit 1924 is bijna honderd jaar oud maar de sfeer die het oproept voelt als die vandaag. Nooit eerder in mijn leven voelde ik me zo opgesloten in de geschiedenis als nu. Vluchten kan niet meer.

In Hotel Savoy van de Oostenrijkse schrijver Joseph Roth arriveert de hoofdpersoon in een gigantisch hotel met honderden kamers in een stad ergens in Oost-Europa. Zo begint het verhaal:

“Ik keer terug van drie jaar krijgsgevangenschap, heb in een Siberisch kamp gezeten en ben door Russische dorpen en steden getrokken, als arbeider, dagloner, nachtwaker, kruier en bakkersknecht.

Ik draag een Russische kiel … Lees verder

Bodies bodies bodies: de panische angsten van Gen Z

Ik las ergens dat Bodies Bodies Bodies wil laten zien dat Gen Z jongeren geen zinvolle relaties ontwikkelen omdat ze heel de tijd met hun foons bezig zijn. Dat lijkt me een beetje oude mensen kritiek. In de film haperen die relaties inderdaad, maar dat komt meer door het script dan de permanent aanwezige foons. Die dienen wel als een mooie metafoor. In een compleet verduisterd huis – de elektriciteit is uitgevallen – is het licht van de foon de enige manier om nog iets te zien. Zoals de mobiel ook in het echte leven onontbeerlijk is om iets van … Lees verder

Een wildvreemde sprak me aan in de supermarkt…

Ik had beloofd te stoppen met schrijven over supermarktperikelen. Maar toen wist ik nog niet wat er vervolgens zou gebeuren.

Wandelend op straat werd ik overvallen door een snack attack. Uit het niets kwam ineens een intense drang op om iets vets en zouts naar binnen te werken. Een kaascroissant bijvoorbeeld. Niet dat ik echt honger had, het was meer een drift. Een destructieve drift. Zoals je ook de neiging kan hebben om in een winkel een stelling met serviesgoed omver te duwen. Of de deur open te doen van een rijdende trein. Dat heb ik althans. Ik las … Lees verder

Voor altijd verslaafd

Ik beloof dat ik niet steeds zal schrijven over supermarktperikelen maar nu is er iets verontrustends dat me van het hart moet.

In een opwelling had ik een potje Venco Choco Drop Puur gekocht. Chocolade en drop, ik vond het een ongepaste combinatie. Iets uit de categorie kroket met slagroom. Maar juist daarom sprak het me aan. Het voelde rebels. Dat is natuurlijk onzin want er is niks rebels aan. Het lijkt het soort snoep dat het product is van uitgekiend marktonderzoek of iets anders walgelijks met teveel spreadsheets.

Toch ging er een onweerstaanbare aantrekkingskracht van uit. Het voelde… ik … Lees verder

Geen kaas van gegeten

Ik heb een tijd terug de biologische kaasplakjes van de Lidl ontdekt. Zoals Columbus Amerika ontdekte. Het was er altijd al maar ik wist het niet. Ik wil er geen reclamepraatje van maken maar het was echt een ontdekking, die kaas is bijzonder lekker. Niet alleen vanwege de samenstelling maar vooral ook omdat de plakjes heel dun gesneden zijn. Veel dunner dan de kaas van bijvoorbeeld Albert Heijn. Lidl doet dat misschien voor de klanten die liever zuinig zijn. Hoe dunner de plakjes, hoe goedkoper je eet. Maar het maakt de kaas ook delicaat, alsof je iets teers en kwetsbaars … Lees verder