De just do it fantasie

Nu ik weer gebruik maak van Instagram heb ik meer zin in rennen. Echt waar. Let op de uitdrukking ‘zin in’, dat is nog iets anders dan ‘gewoon doen’. Er lopen ook veel meer mensen op sportschoenen dan dat er sporten. Just Do It is vooral make believe. 

Ik kijk naar reels van mensen die als hindes boven het asfalt lijken te zweven, die de 10km lopen met het gemak waarmee ik de afstand tussen bureau en koffiezetapparaat afleg. Ze zijn gelukkig. In gedachten zie ik mezelf ook zo de zwaartekracht tarten, door de straten, parken, langs de rivier, kilometers … Lees verder

Hervonden herinnering

Een lezer vroeg of ik iHostage wilde kijken want “ben benieuwd wat je ervan vindt”. Dat was het zetje dat ik nodig had omdat iHostage zo’n titel is die op je kijklijstje belandt en vervolgens zonder duidelijke redenen steeds verder naar beneden zakt. Totdat je na weken of maanden denkt, tja nu is het te laat.

Dus zondagavond floepte het tv-scherm aan. Ik had vooraf niets over de film gelezen of gezien, op een kop in het AD na: iHostage voegt niets toe aan waargebeurd verhaal over gijzeling Apple Store. Die constatering fascineerde me want waarom zou je iets … Lees verder

Romantisch schaken in de klassenmaatschappij

Ik zag op Netflix een film die me zo intrigeerde dat ik besloot het boek te gaan lezen. Dat bleek een heel ander verhaal. Of nou ja, natuurlijk niet helemaal. De Schaakspeelster van Bertina Henrichs gaat net als Joueuse over een vrouw die als kamerverzorgster in een hotel werkt, getrouwd is met haar jeugdliefde en een gelukkig gezin heeft. Tot ze op een dag het schaakspel ontdekt en dat een grote aantrekkingskracht op haar uitoefent. Ze wil het leren.

De film legt meer de nadruk op het feministisch aspect, in het boek draait het meer om de sociale druk. Iemand … Lees verder

Maak je eigen drugs

Ken je dat gevoel, dat je iets wilt gaan doen dat je eigenlijk niet kunt maar dat het voelt alsof het je toch gaat lukken. Het is een soort high. Ik heb dat een enkele keer. Meestal mislukt wat ik wil doen dan alsnog maar de euforie vooraf is heel aangenaam. Misschien is het gewoon een vorm van evolutionaire rechtvaardigheid. In plaats van de roes van de overwinning, die ik alleen van horen zeggen ken, is er voor alle verliezers dit. 

Want daar is te weinig oog voor: een samenleving die louter gericht is op winners, zoals we dat … Lees verder

De magie van Pamela Anderson

18 jaar geleden was ik in Las Vegas en zag daar toen Pamela Anderson optreden als showgirl. Dat was een wonderbaarlijke ervaring. Ze was indertijd de ‘assistente’ van goochelaar Hans Klok die er een show had. Dat was niet zo’n succes als gehoopt werd, de zaal was half vol en ik kreeg het idee dat ik een van de weinigen was die z’n kaartjes gewoon gekocht had.

De goochelaar deed zijn indrukwekkende trucs maar het was te weinig Amerikaans, of wilde dat juist te veel zijn. Amerikaans entertainment verkeert op een niveau dat buitenstaanders slechts zelden weten te bereiken. Anderson … Lees verder