Ontsnappen aan het wereldleed

We zijn nu allemaal vluchtelingen. Met ‘we’ en ‘allemaal’ bedoel ik zoals gebruikelijk mezelf en een paar mensen die ik ken. Dus als je je niet aangesproken voelt dan is dat prima. Dan hoef je me dat niet te laten weten. Ook niet in een reactie op Facebook, Bluesky of Linkedin, de plekken waar iedereen met een megafoon reageert op de hoorbare flarden van anderen. 

Ik dwaal meteen alweer af. 

Ik wilde het hebben over het mentale slakkenhuis waar ik me in terugtrek omdat de wereld te bizar aan het worden is. Mijn hele leven heb ik nagedacht, voortgeborduurd, kritiek … Lees verder

Reis naar de 19e eeuw

Het was zo’n bericht dat onverwacht opdook en vervolgens 7, 8 misschien wel 9 uur van mijn leven kostte. Dat ging zo. Tijdens het dwangmatig scrollen – ik moet hier nu echt mee stoppen – stond op m’n instagramscherm ineens een posting met de titel ‘10 essentiële Franse klassiekers die iedere lezer minstens één keer gelezen moet hebben’. 

Ik weet niet hoe het bij jou is maar dat is voor mij zo’n overdonderende aanbeveling die nadere bestudering vraagt. Je wordt immers aangesproken als ‘lezer’, wat toch een beetje als erkenning voelt. Ik ben een lezer! Ook al stel ik me … Lees verder

Andere tijden

De crew van het ruimtestation ISS keert vervroegd terug naar aarde wegens een medisch probleem, las ik vanochtend in de krant. Om welke van de vier astronauten het gaat of wat voor probleem wordt in verband met de privacy niet bekend gemaakt. Ze zouden eigenlijk nog een maand aan boord blijven. Nu wordt getracht de volgende groep astronauten vervroegd de ruimte in te schieten. Zij voegen zich dan bij een astronaut die achterblijft in het station.

Rond de jaarwisseling las ik In Orbit, een soort roman van Samantha Harvey over het leven aan boord van ISS die in … Lees verder

Gevangen in de massa

Ik hou mezelf graag voor dat ik een vrij en onafhankelijk persoon ben, dat ik me weinig tot niets aantrek van wat anderen van mij vinden, dat ik me niet in de dwangbuizen van dogma’s en sociale druk laat proppen, dat ik nergens bijhoor en nergens bij wil horen. Maar je begrijpt, dat is natuurlijk een illusie. Daar kwam ik weer eens achter toen ik het boek Ontevreden begon te lezen.

Hoe het op mijn leeslijst terechtkwam weet ik eerlijk gezegd niet meer. Ik vermoed dat ik in verband met een feestdagentrip naar Spanje een lokale bestseller wilde lezen. Om … Lees verder

De nieuwe tsaar

Laat me het jaar positief eindigen. Op de valreep van 2025 zag ik de indrukwekkendste film en las ik het indrukwekkendste boek van het jaar. Dus wie weet wat 2026 in petto heeft.

Eerder dit jaar was ik verrast door Het Uur van de Wolven, van de Italiaanse auteur Giuliano da Empoli. Het wordt aangeprezen als een boek over AI maar het is in mijn ogen meer een uitleg over hoe macht werkt, hoe je die overneemt en inderdaad het zijn de Big Tech bedrijven die dergelijke methodes toepassen om wereldheerschappij te vestigen. We zijn van keizers en koningen, van … Lees verder