'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Ik wilde eigenlijk iets intelligents gaan opmerken over migratie nadat ik zeer onder de indruk was geraakt van een installatie in Fondation Cartier, het splinternieuwe kunstcentrum in Parijs. Daar wordt in een planetariumachtige ruimte getoond hoe de migratiestromen lopen over de wereld, waar ze door veroorzaakt worden en hoe zich dat in de toekomst gaat… Lees verderDe wrede onzin van het migratiedebat
De film The Successor wordt zo aangeprezen: “Volgt een net benoemde artistiek directeur van een beroemd modehuis, die na de verwachtingen over hem tot grote hoogte stijgen, last van pijn in zijn hart krijgt en ontdekt dat hij misschien nog wel iets ergers heeft geërfd van zijn vader, van wie hij vervreemd is, dan een… Lees verderDeze thriller nam me goed te grazen
Op Instagram zag ik een post van French Girl Tries over Baarle-Hertog. Of Baarle-Nassau. Ik haal die twee altijd door elkaar. Het was zo’n grappige verzameling foto’s die laat zien dat de grens tussen Nederland en België in de enclave dwars door huizen loopt. Leuk, swipe, next. Of nee, voor het eerst vroeg ik me… Lees verderGrensoverschrijdend, nu het nog kan
Rebel is een van de indrukwekkendste films die ik de afgelopen jaren zag. Een oorlogsfilm die zich zo dichtbij huis afspeelt dat het voor de deur lijkt, met gruwelijke beelden en verbazingwekkende dansscènes, met een verdorvenheid en wanhoop die je zelden ziet. Ook bijzonder: een film over islamistisch terrorisme met een cast van allemaal moslims…. Lees verderRebel toont de onvoorstelbare hel van de islamistische wappies
In de meeste films die ik zag over de meedogenloosheid van het kapitalisme zijn mensen van middelbare leeftijd en hoger het slachtoffer. Sorry, We Missed You; Nomadland, Ouistreham. In Zero Fucks Given (Rien à Foutre) is het de jonge generatie die de sjaak is. De aanklacht ligt er minder dik op, want ze weten niet… Lees verderVliegen zal nooit meer hetzelfde zijn