'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Managers zijn brokkenmakers. Ze denken in processen om hun doelen te bereiken. Ze werken louter langs de lijnen van efficiëntie, kosten-baten, groei. In hun ogen is dat een economische noodzakelijkheid, even onontkoombaar als de leer van Darwin. Zo werkt het, zeggen ze. In werkelijkheid werkt het natuurlijk helemaal niet zo. De planeet gaat naar de… Lees verderDe armoede van het managersdenken
Toen ik zeven jaar oud was trok de juf in de schoolklas zo hard aan mijn oor dat het lelletje scheurde, of in ieder geval beschadigd raakte. Ik huilde, vertelde het aan mijn moeder maar er gebeurde verder niks. Op de basisschool waar ik zat waren lijfstraffen niet ongebruikelijk, de meester sloeg bijvoorbeeld met de… Lees verderIneens dacht ik aan hoe de juf ooit mijn oor stuk trok
In de Sydney Morning Herald – ja, die lees ik – werd het nieuwe boek van de Japanse schrijfster Sayaka Murata aangeraden. “You may not know Sayaka Murata, but millions do.” Ik had inderdaad nog nooit van haar gehoord. Nu wel, gelukkig. Haar nieuwe boek Life Ceremony is nog niet in het Nederlands vertaald maar… Lees verderLeven in een supermarkt
Ik wil dat liefde me gelukkig maakt, zegt een van de hoofdrolspelers in het begin van Wheel of Fortune and Fantasy. Daarmee wordt de film wel samengevat. In de meeste vertellingen vormen liefde en geluk een twee-eenheid. Zonder liefde geen geluk en andersom. In deze film zijn het twee eilanden die ver uiteen liggen maar… Lees verderDe liefde van Wheel of Fortune and Fantasy
Iedereen is zo razend enthousiast over de Japanse film Drive My Car dat ik erheen ging in de verwachting teleurgesteld te worden. En dat werd ik ook. Niet in de film maar in mezelf. Drive My Car is een bijzondere film. In heel veel opzichten. Zo duurt hij drie uur en komen de openingstitels na… Lees verderDrive My Car en mijn tekortkomingen