Red de bruine boon

In The Guardian las ik een lofzang op peulvruchten. Die zijn niet alleen knettergezond en stervensgoedkoop, ze redden ook nog eens de aarde van de ondergang omdat ze stikstof omzetten. Ik herinnerde me plots van lang geleden een liefdesverklaring van Umberto Eco aan de boon. Hij legde uit dat we ons leven er aan te danken hebben. Geheel in de geest van de vorige eeuw heeft hij het nog over de Westerse beschaving, inmiddels weten we wel beter, maar kniesoor die daar op let. Bonen werden in de Middeleeuwen (her)ontdekt als voedsel. In plaats van vlees, dat schaars … Lees verder

Amélie op z’n Oekraïens, een heerlijke film

The Taste of Freedom is een soort Oekraïense variant op de klassieker Amélie. Een romantische comedy, sprookjesachtig verfilmd, over een jonge vrouw die van het platteland naar de stad trekt om haar droom te realiseren: sterrenkok worden.

De film is vorige maand in première gegaan maar duidelijk bedacht en grotendeels gemaakt voordat de gruwelijke Russische invasie begon. Geweld is nergens te bekennen. Het verhaal is zoet, vredig maar maakt tegelijk toch duidelijk waarom Poetin toesloeg: het toont een Oekraïne dat divers en zelfbewust is. Een progressief nationalisme waarin de eigen geschiedenis wordt gevierd en tegelijkertijd regenboogvlaggetjes op de muren worden … Lees verder

Een magische ervaring op zondagochtend

Er overkwam me iets magisch. Dat zit zo. Ik ben een vegan in opleiding en vanochtend bakte ik vegan pannenkoeken. Dat klinkt op het eerste gezicht misschien als een pleonasme voor je want hoezo zouden er dieren in pannenkoeken zitten? Maar ja, melk, eieren. Ik had altijd als devies “ik ben vegetariër en voor vrije abortus dus eieren mogen wel” maar dat is bedacht door Woody Allen en alleen daardoor al een beetje problematisch. Dus moet ik toch maar zuivel af gaan zweren. Of nee, minderen. Dat klinkt ook minder fanatiek.

Daarom had ik een tijd geleden een pak vegan … Lees verder

Basilicumplantjes redden

Vannacht keek ik tot 3 uur onafgebroken reels van zakkenrollers op Instagram. Vraag me niet waarom.

Waarom?

Geen idee. Het is verslavend. Een soort fruitautomaat. Steeds opnieuw proberen in de hoop op, ja op wat? Zakkenrollers interesseren me niet. Ik heb geen behoefte ze tegen te komen, op te sporen of er zelf een te worden. Dat laatste is ook niet zo makkelijk. Op de clipjes zie je natuurlijk alleen degenen die falen. Goede zakkenrollers worden nooit gepakt. Daarom weten we ook niet of die wel echt bestaan.

Ik moest denken aan Oliver Twist waar een zakkenrollersschool in voorkomt. Als … Lees verder

Hoe smaakt pompoen, en andere levensvragen tijdens het rennen

Het ritueel is voor de vaste bezoekers van deze site bekend: ik geef me op voor een hardloopevenement, begin te laat met trainen en de twijfel slaat toe. Zo hik ik er nu ook alweer weken tegenaan. Iedere ochtend opstaan met een goed voornemen, iedere avond naar bed met een gevoel van schuld. De Bruggenloop komt steeds dichterbij.

Maandag moest het dan echt gebeuren, na weken uitstel. Een rondje van 5 kilometer. Rustig aan, om te beginnen. Dacht ik. Na 2,5 kilometer door de miezer gaf ik op. Dit was niet te doen. Ik was nu zelf een miezer.

Eenmaal … Lees verder