'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
Deze week maakte ik een monstertocht per trein van Napels naar Budapest, een afstand van zo’n 1700 kilometer, met vier keer overstappen. Dat wil zeggen, met vier keer de kans een aansluiting te missen. Ik had vooraf getracht een back-up schema te maken voor als het verkeerd liep maar dat bleek geen zin te hebben,… Lees verderEen monstertocht met de trein van Napels naar Budapest
Je kunt natuurlijk op de nieuwe James Bond wachten maar als je al eerder wat spanning wilt zoeken is het een goed alternatief om te gaan Interrailen. Dat is hartstikke leuk, hadden vrienden bezworen. Of moet ik al spreken van ‘voormalige vrienden’? Om drie uur in de nacht werd ik wakker, van de hitte of… Lees verderLekker met de trein naar Barcelona, was de bedoeling
Nadat ik vorige maand Plein Soleil had gezien, de uit 1960 stammende Franse verfilming van The Talented Mr Ripley die opnieuw is uitgebracht in de bioscopen, zat ik met zoveel vragen dat ik besloot de klassieke thriller van Patricia Highsmith zelf te lezen. Om bijvoorbeeld te kunnen achterhalen of Ripley een psychopaat is of dat… Lees verderEen onverwacht mysterie
Laatst zag ik een clipje van iemand die toonde hoe onhandig hij was. Struikelen, stoten, vallen, breken. Het kwam op anderen misschien overdreven over maar ik dacht meteen hè, dat herken ik. Het voelde als een soort bevrijding, dat er minstens nog een zo’n iemand was. Alsof er een last van me afviel. Nou ja,… Lees verderHoe ik in de bus naar Parijs belandde
Er is niets fijners dan een stiltecoupé. Het ruisen van de ramen, de cadans van de trein, de weilanden, vogels die opvliegen. Het is als een kapel die door het landschap raast. Of nee, een leeszaal. Want dan is het helemaal perfect. Lezen is de meest sympathieke manier van zwijgen. Maar zoals Lucebert dichtte: alles… Lees verderDodelijke stilte
Als je naar Parijs reist zie je ze halverwege in het Franse landschap opduiken. Mysterieuze donkere bollen die in bomen hangen, als een soort buitenaardse wezens. De aanblik maakt me altijd gelukkig. Niet omdat het een geluksplant is maar omdat ze me doen terugdenken aan de eerste keer dat ik ze zag, lang geleden toen… Lees verderMysterieuze bolletjes