'Misschien is niets geheel waar, en zelfs dat niet.' – Multatuli
De verhalen over Venetië gaan altijd over de tsunami aan toeristen. Die verstikken het centrum. Of de geschiedenis. Er is immers geen stad waar de tijd zo heeft stilgestaan. Of over dat de stad dreigt te verdrinken door de klimaatcrisis. Of het gaat over de Biënnale die me hier voor de zoveelste keer heen voert…. Lees verderHet recht op stilte
De hemel is de plek die ons allemaal met elkaar verbindt. En dan niet de hemel als mythisch hiernamaals maar gewoon de lucht boven ons, het gebied waar doorheen we zoveel reizen. Alleen realiseren we ons dat amper. Als je denkt aan reizen denk je aan bergen, stranden, steden, wegen, steegjes. Niet aan de lucht…. Lees verderVliegen is de armste vorm van reizen
Een van de meest fascinerende vragen die ik ooit van mijn leven kreeg voorgelegd luidde niet ‘waartoe zijn wij hier op aard’, ‘ben je werkelijk gelukkig’, ‘is de mens van nature goed of slecht’, ‘bestaat ware liefde’ of ‘zacht of hard gekookt’ maar ‘ken jij ook maar één Nederlandse badplaats die je mooi zou noemen?’… Lees verderBadplaatsen
Vanochtend op het drukke station waar een massa forenzen paraat stond om een binnenkomende trein te enteren, zag ik een hele strook perron die vrijwel leeg bleef van reizigers. Eerst dacht ik dat het misschien de plek was waar de eerste klas rijtuigen stil komen te staan. Aan dat rijdend reservaat heeft de gemiddelde forens… Lees verderWat de trein me leerde
De laatste etappe: Ho Chi Minh City, overal afgekort tot HCMC of zoals de bewoners zelf liever zeggen Saigon. Een stad zo groot als Parijs en daar lijkt de metropool misschien nog het meeste op. Het Parijs van Azië. De lucht wemelt van de feromonen en er hangt een aangenaam decadente sfeer. Alsof hier al… Lees verderFietsende elfjes