Maand: oktober 2022
De schaamte over armoede
Ik twijfel of ik dit moet vertellen omdat het zo diep persoonlijk is maar door een boek dat ik zojuist las begrijp ik mijn eigen leven beter. Ik ben opgegroeid in een bijstandsgezin. Dat zeg ik niet om zielig te doen – mijn ouders deden hun uiterste best om te zorgen dat het me aan niets ontbrak – maar het bezorgde me wel ervaringen die ik mijn leven niet meer vergeet.
Ik zal een jaar of 10 geweest zijn. Mijn moeder vroeg me boodschappen te doen in de plaatselijke supermarkt, wat indertijd nog meer een levensmiddelenzaak was. Voor … Lees verder
Een aso in de bios dreef me tot wanhoop…
Het was het einde van de middag en de avond twijfelde nog over de invulling. Weet je wat? Naar de bioscoop, dat is altijd een goed idee. Competencia oficial. Een Spaans-Argentijnse film met drie grote sterren, waaronder Penelope Cruz. Kon het nog net halen.
Toen ik ging zitten, speelde de reclame al. De zaal was bijna leeg. Heerlijk. De film begon. En meteen hoorde ik het. Geritsel. Gekraak. O mijn god. Dit kan niet waar zijn. Niet op letten. Geritsel. Gekraak. Iemand, ergens in de zaal zat een zak chips te eten. Lichte paniek sloeg toe. Ging dit de film … Lees verder
Apples, het leven zonder geheugen
Apples is een komedie waarvan ik niet weet waarom die zo heet, behalve dan dat de hoofdpersoon appels eet. Dat is meteen het enige normale aan de film die handelt over een mysterieuze epidemie van geheugenverlies die sinds kort is uitgebroken. Van het ene op het andere moment vergeten mensen wie ze zijn, waar ze vandaan komen en wat ze deden.
Hoofdpersoon Aris wordt aangetroffen in een stadsbus, bij het eindpunt. Hij heeft geen identiteitspapieren bij zich en wordt overgebracht naar een speciale kliniek die vol ligt met geheugenlozen. Omdat niemand hem komt halen wordt hij ingeschreven voor een nieuw … Lees verder
Boiling Point, een afrekening met de burn-outcultuur
Boiling Point is een film over een avond in een restaurant die zich in een enkele take van anderhalf uur afspeelt. Dat is net zo spectaculair als het klinkt. Je krijgt na verloop van tijd gewoon medelijden met de cameraman die ook nog eens van hot naar her beweegt door de horecazaak.
De techniek heeft tot gevolg dat je meegezogen wordt in het verhaal, alsof het een stroomversnelling is. En wat een stroom is het. De chef om wie de film draait, gespeeld door Stephen Graham die je kunt kennen van de miniserie Band of Brothers, loopt aan het begin … Lees verder